نام فارسى تيومالات (تيومالات طلا)
  نام انگليسى GOLD SODIUM THIOMALATE (Sodium Aurothiomalate)
  نام تجارى دارو Myochrysine
  گروه دارويى ضدآرتریت
  گروه شيميايى دارو املاح طلا
  مكانيسم اثر دارای اثرات ضدالتهابی و مهار سیستم ایمنی است. احتمالاً با مهار فاگوسیتوز و مهار سنتز پروستاگلاندین‌ها باعث تغئیر پاسخ ایمنی می‌شود.
  موارد مصرف آرتریت روماتوئید حاد، موارد تثبیت نشده مانند آرتریت پسوریاتیک و سندرم Felty.
  ميزان مصرف بالغین: ابتدا 10mg به‌صورت عضلانی در هفته اول، 25mg در هفته دوم، سپس به مقدار 50-25 mg در هفته مجموعاً به مقدار 1gr. در صورت بهبود علائم 50-25 mg هر دو هفته به‌مدت 20-2 هفته، سپس همین مقدار هر 4-3 هفته تا بهبود کامل علائم یا بروز عوارض جانبی.
کودکان: 10mg عضلانی در ابتدا، سپس 1mg/kg در هفته؛ یا 5-۵/۲ me برای هفته اول و دوم، سپس 1mg/kg هر 4-1 هفته (حداکثر دوز واحد 50mg).
موارد منع مصرف:
سابقه مسموميت شديد با طلا و ديگر فلزات سنگين، SLE، سندرم شوگرن (RA در)، اختلالات کليوى و کبدى و خوني، هپاتيت عفوني، ديابت، CHF، حاملگى (گروه C).
  توضيحات دارو عوارض جانبی:
گوارشی: استوماتیت، طعم فلزی، تهوع، استفراغ، هپاتیت و یرقان.
خونی: (نادر) ترومبوسیتوپنی، آگرانولوسیتوز، آنمی هیپوپلاستیک یا آپلاستیک ائوزینوفیلی، لکوپنی
کلیوی: گلومرولیت، هماچوری، پروتئینوزی، سندرم نفروتیک.
پوستی: درماتيت (شايع) خارش، قرمزي، سندرم استيونس جانسون، بثورات ثابت پوستي، آلوپسي، افتادن ناخن، پيگمانتاسيون خاکسترى ـ آبى پوست (به‌علت رسوب طلا در بافت زنده).
قلبى عروقي: سرگيجه، سنکوب، برافروختگي، تعريق (واکنش شبه نيتراتي)، براديکاردي.
ديگر موارد: رسوب در چشم، حساسيت به نور، آنافيلاکسي، فيبروز ريوى و پنومونى بينابيني، ادم آنژيونوروتيک، نوريت محيطي.
فارماکوکينتيک: جذب عضلاني: آهسته و نامنظم. اوج اثر:۶ـ۳ ساعت. انتشار: خصوصاً به مايع سينوويال، کليه، کبد و طحال، از CNS رد نمي‌شود. متابوليسم: ناشناخته. دفع: کليوى و گوارشى (نيمه عمر ۲۷ـ۳ روز بعد از دوز واحد و تا ۱۶۸ روز با دوزهاى چندگانه).
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ کامل ادرار: از نظر پروتئينورى و يا هماچورى قبل از شروع درمان لازم است. در صورتي‌که پس از شروع درمان هريک از عوارض فوق مشاهده شد دارو را قطع کنيد.
ـ خون: از نظر CBC, Hb همراه شمارش افتراقي، شمارش پلاکت قبل از شروع درمان و در فواصل منظم پس از شروع دارو لازم است.
توصيه‌ها:
ـ براى تزريق ابتدا ويال دارو را به‌منظور يکنواخت‌کردن سوسپانسيون تکان دهيد.
ـ دارو را در ربع فوقانى خارجى عضله گلوتئوس تزريق کنيد و به‌خاطر احتمال بروز واکنش nitritoid (سرگيجه، گرگرفتگى صورت، سنکوپ) بهتر است بيمار مدت نيم‌ساعت دراز بکشد.
ارزيابى باليني:
علائم مسموميت: قبل از هر تزريق مي‌بايست در مورد علائم درماتيت، خارش گذرا، استوماتيت، طعم فلزي، سوء هاضمه تحقيق شود و در صورت مشاهده هريک از علائم پزشک در جريان فرد قرار گيرد.
واکنش آلرژيک: ممکن است طى ۱۰ دقيقه پس از تزريق (يا هر زمان ديگر) بروز کند. در صورت اتفاق اين واکنش درمان را قطع کنيد.
اختلالات خوني: آفت سريع Hb، کاهش WBC به کم‌تر از mm3/۴۰۰۰، ائوزينوفيل بيش از ۵% و آفت پلاکت‌ها به کم‌تر از mm3/۱۰۰،۰۰۰ نشان‌دهنده مسموميت احتمالى هستند.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ به بيمار توضيح دهيد که ظهور اثرات درمانى ممکن است تا ۲ ماه به‌طور انجامد.
ـ به بيمار بگوئيد که درماتيت ناشى از طلا در صورت قرار گرفتن پوست در معرض نور خورشيد تشديد يابد.
ـ بيمار بايد در صورت مشاهده بروز پورپورا و اکيموز جهت شمارش پلاکت به پزشک مراجعه کند.
ـ بيمار بايد نسبت به بروز علائم مسموميت هوشيار باشد. اکثر علائم در دومين يا سومين ماه درمان هنگامي‌که کل مقدار تزريق شده بين ۵۰۰ـ۲۵۰ mg باشد ظاهر مي‌شود.