نام فارسى ژلاتين
  نام انگليسى GELATIN (Modified)
  گروه دارويى حجیم‌کننده پلاسما
  گروه شيميايى دارو مخلوط پلی‌پپتید و الکترولیت
  موارد مصرف افزایش حجم داخل عروقی در موارد شوک هیپوولمیک (به‌هر علت) و شوک ناشی از سوختگی.
  ميزان مصرف خونریزی:
بالغین و کودکان: ابتدا مقدار 500-1000 ml به‌صورت وریدی تزریق می‌شود در صورتی‌که حجم خون از دست رفته بیش از 1500ml باشد می‌بایست حجم‌های مساوی از این دارو و خون به‌طور خون و محلول ژلاتین می‌بایست به نسبت 2 به 1 و به‌صورت جداگانه تزریق شود.
(در صورتی‌که هماتوکریت از 25% است بهتر است از خون استفاده شود).
شوک ناشی از سوختگی:
برای تعئین میزان محلول لازم می‌توان از فرمول ذیل استفاده کرد:
وزن بدن ml ? kg 1 ? درصد سوختگی = مقدار دارو در هر 24 ساعت.
  توضيحات دارو ملاحظات پرستاری:
پیگیری آزمایشگاهی:
از نظر سابقه مصرف گلیکوزیدهای قلبی: از آنجائی که محلول حاوی یون کلسیم است مصرف آن در بیماران دریافت‌کننده دیژیتال باید با احتیاط صورت بگیرد.
توصیه‌ها:
برای نگهداری محلول شرایط ویژه‌ای نیاز نیست و انجماد به آن لطمه نمي‌زند، محلول در دماى زير ۳۰ درجه سانتي‌گراد به‌صورت ژل درمي‌آيد که با گرم‌ کردن اين حالت از بين مي‌رود. بهتر است دارو قبل از تزريق تا درجه حرارت بدن گرم شود.
ـ از مخلوط کردن محلول با خون سيتراته يا تزريق همزمان خوددارى کند. اما محلول را مي‌توان با ساير محلول‌ها (مثل نرمال سالين، دکستروز و رينگر) و همين‌طور خون هپارينه مخلوط کرد.
ـ در حالت عادى براى ۶۰ دقيقه اول مي‌توان حداقل ۵۰۰ml از دارو را از راه وريدى تزريق کرد و در صورت لزوم مي‌توان سرعت تزريق را افزايش داد.