نام فارسى گالامين تريتوئيد
  نام انگليسى GALLAMINE TRIETHIODIDE
  نام تجارى دارو Flaxedil
  گروه دارويى شل‌كننده عضلات اسكلتى
  گروه شيميايى دارو مسدودکنندۀ عصبی - عضلانی (غیر دپولاریزان)
  مكانيسم اثر با اتصال به گیرنده‌های کولینرژیک انتقال پیام عصبی را مهار و مانع اثر استیل کولین می‌شود.
  موارد مصرف تسهیل انجام انتوباسیون داخل تراشه، شل‌کنندۀ عضلات اسکلتی در زمان تنفس مصنوعی، جراحی یا بیهوشی عمومی.
  ميزان مصرف بالغین و بچه‌های بزرگ‌تر از 1 ماه: تزریق وریدی mg/kg 1 حداکثر تا mg 100 و سپس mg/kg 0.05-0.01 هر 30 تا 40 دقیقه.
موارد منع مصرف:
حساسيت مفرط به iodide.
  توضيحات دارو عوارض جانبی:
قلبی عروقی: برادیکاردی، تاکیکاردی، افزایش و کاهش فشارخون.
تنفسی: آپنه طولانی، اسپاسم برونش، سیانوز، تضعیف تنفسی.
چشم، گوش، حلق و بینی: راش، گرگرفتگی، خارش، کهیر.
دستگاه عصبی مرکزی: هیپرترمی بدخیم.
گوارشی: کاهش تحرک روده‌ای.
احتياطات: در حاملگى (در گروه C قرار دارد)، بيمارى تيروئيد، بيمارى کلاژن، قلبي، شيردهي، بچه‌هاى کم‌تر از ۲ سال، عدم تعادل الکتروليتي، دهيدراتاسيون، بيمارى عصبى عضلانى (مياستني‌گراويس)، بيمارى تنفسى بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: اوج اثر: ۳ دقيقه. مدت اثر: ۲۰ـ۱۵ دقيقه. دفع: عمدتاً کليوي.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ به‌هم خوردن تعادل الکتروليتى (Mg.K) که مي‌تواند به افزايش اثر اين دارو منجر شود.
ـ علائم حياتي: (فشار خون، نبض، تنفس، مجراى هوائي) هر ۱۵ دقيقه تا زمان بهبودى کامل؛ الگو و عمق تنفس و قدرت چنگ‌زدن (Grasp).
ـ نسبت I&O: کنترل احتباس ادراري، تکرر ادرار، مشکل در شروع ادرار.
توصيه‌ها:
ـ استفاده از محرک عصبى توسط متخصص بيهوشى براى تعيين مسدود بودن عصبى ـ عضلاني.
ـ استفاده از آنتي‌کولين استراز براى برگرداندن انسداد عصبى عضلاني.
ـ تزريق وريدى در طى ۲ـ۱ دقيقه (فقط به‌وسيله يک فرد ماهر مانند يک متخصص بيهوشى صورت گيرد).
ـ فقط محلولى که کمى تغيير نگ داده است استفاده شود.
روش تهيه / تجويز:
ـ دور از نور نگهدارى و در محل خنک نگهدارى کنيد.
ـ اطمينان دادن به بيمار در صورتي‌که برقرارى ارتباط در طى برگشت کامل انسداد عصبى ـ عضلانى مشکل است.
ارزيابى باليني:
پاسخ درماني: فلج فک، پلک‌ها، سرو گردن و بقيه شدن.
واکنش آلرژيک: راش، تب، زجر تنفسي، خارش؛ در اين موارد مصرف دارو بايد قطع شود.
بهبودي: کاهش فلج صورت، ديافراگم، ساق پا، بازو، بقيه بدن.
درمان مصرف بيش از حد دارو: ادروفونيوم يا نئوستيگمين، آتروپين، کنترل علائم حياتي؛ ممکن است نياز به تنفس مصنوعى وجود داشته باشد.