نام فارسى فن‌فلورامين
  نام انگليسى FENFLURAMINE HCL
  نام تجارى دارو Ponderal, Pondimin
  گروه دارويى كاهندۀ اشتهاء
  گروه شيميايى دارو مشتق آمفتامين
  مكانيسم اثر برروى مسير سروتونين در دستگاه عصبى مركزى تأثير مي‌كند و باعث كاهش متابوليت سروتونين در CSF مي‌شود.
  موارد مصرف درمان كمكى و كوتاه‌مدت در چاقى اگزوژن، موارد تثبيت‌نشده مانند كودكان مبتلا به اوتيسم با سطح سروتونين خونى بالا.
  ميزان مصرف بالغين: 20mg خوراكى قبل از غذا حداكثر تا 40mg سه‌بار در روز.
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به آمين‌هاى مقلد سمپاتيك، گلوكوم سوءاستفاده از دارو، بيمارى قلبي، الكليسم، بچه‌هاى كم‌تر از 12 سال، افزايش فشارخون، پركارى تيروئيد، ارتريواسكلروز شديد.
  توضيحات دارو عوارض جانبي:
خوني: تضعيف مغز استخوان، لكوپني، گرانولوسيتوز.
عوارض متفرقه: ريزش مو، گُرگرفتگي، تب.
چشم، گوش، حلق و بيني: ميدرياز، تارى ديد.
دستگاه عصبى مركزي: بي‌خوابى و پرگوئي، سرگيجه، خوا‌ب‌آلودگي، سردرد، تحريك‌پذيري، گيجي، تغييرات خلقي، اضطراب ضعف، روياهاى واضح، افسردگي، خستگي، بي‌حالي، اوفوريا، لرزش.
گوارشي: تهوع، استفراغ، بي‌اشتهائي، خشکى دهان، اسهال، يبوست، درد شکمي.
ادرارى تناسلي: ناتوانى جنسي، تغيير ميل جنسي، تکرر ادرار، سوزش ادرار.
قلبى عروقي: طپش قلب، تاکيکاردي، افزايش يا کاهش فشار خون، اختلال ريتم، هيپرتانسيون، ريوي.
پوستي: کهير، راش، سوزش، تعريق، لرز، تب، اريتم.
احتياطات: در ديابت شيرين، فشارخون بالا، افسردگي، حاملگى در گروه C قرار دارد، شيردهى با احتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: کامل. شروع اثر: ۲ـ۱ ساعت. مدت اثر: ۶ـ۴ ساعت. متابوليسم: کبدي. دفع: کليوى (نيمه عمر ۳۰ـ۱۲ ساعت).
تداخلات داروئي: مصرف داروهاى خواب‌آور و آرام‌بخش و الکل باعث تضعيف تنفسى مي‌شود؛ بيهوش‌کننده‌هاى عمومى باعث تشديد خطر آريتمى مي‌شود؛ مصرف همزمان با فورازوليدون و تا ۱۴روز پس از قطع MAOI احتمال کريز فشارخون همراه است.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ علائم حياتى و فشار خون، زيرا اين دارو مي‌تواند اثر ترکيبات ضدفشارخون را مهار کند، بيماران قلبى را دائماً کنترل کنيد.
ـ U/A, CBC و در ديابتي‌ها: قندخون و قند ادرار؛ ممکن است به تغيير انسولين مصرفى نياز پيدا لازم شود، زيرا خوردن غذا کاهش مي‌يابد.
ـ قد، ميزان رشد در بچه‌ها؛ ميزان رشد ممکن است کاهش يابد.
توصيه‌ها:
ـ حداقل ۶ ساعت قبل از خواب مصرف شود تا باعث بي‌خوابى نگردد.
ـ فقط در صورتى از دارو براى چاقى استفاده کنيد که بيمار برروى يک رژيم کاهش وزن قرار دارد مانند تغيير جيره غذائى و ورزش.
ـ بدون استفاده از متدهاى ديگر ممکن است مقاومت داروئى ايجاد شود و وزن کاهش نمي‌يابد، دارو را ۱ ساعت قبل از غذا مصرف کند.
ـ براى خشکى دهان از آب‌نبات، آدامس و مزمزه کردن مکرر آب استفاده کنيد.
روش تهيه / تجويز:
ـ بلع خوراکى دارو را کنترل کنيد.
ارزيابى باليني:
وضعيت رواني: خلق، خوي، احساس، تحريک، بي‌خوابي؛ حالت تهاجمى ممکن است ايجاد شود.
وابستگى فيزيکي: نبايستى براى مدت طولانى استفاده شود.
مصرف دارو بايد به‌تدريج قطع شود، بعد از استفاده طولاني‌مدت مقاومت داروئى ايجاد مي‌شود.
علائم محروميت از دارو: سردرد، تهوع، استفراغ، درد عضلاني، ضعف.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ دارو بيش از مقدار تجويز شده مصرف نشود.
ـ مصرف کافئين (قهوه، چاي، کولا، شکلات) را کاهش دهند زيرا ممکن است تحريک‌پذيرى را افزايش دهد.
ـ اجتناب از داروهاى OTC مگر با اجازه پزشک.
ـ مقدار دارو را در طول چند هفته کاهش داده و سپس قطع کند وگرنه افسردگي، افزايش خواب و بي‌حالى ايجاد مي‌شود.
ـ از مصرف الکل خوددارى شود.
ـ اجتناب از فعاليت‌هاى آسيب‌زا تا زمانى که بيمار در وضعيت ثابتى از نظر درمان قرار گيرد.
ـ به مقدار کافى استراحت کند زيرا بيماران در پايان روز احساس خستگى بيشترى مي‌کنند.
درمان مصرف بيش از حد دارو: تجويز مايعات، لاواژ معدي، دياليز صفاقى يا خوني، ضدفشار خون در صورت بالا رفتن فشارخون، کلريد آمونيوم براى افزايش دفع.