نام فارسى آپومرفين
  نام انگليسى APOMORPHINE HCL
  گروه دارويى استفراغ‌آور، آگونيست دوپامين
  گروه شيميايى دارو نمك آلكالوئيد نيمه‌مصنوعى
  مكانيسم اثر در ابتدا مركز كمورسپتور در CTZ را تحريك‌كرده و از آنجا بر مركز استفراغ اثر مي‌گذارد.
  موارد مصرف در مسموميت، مصرف مقدار بيش از حد دارو كه فوراً نياز به ايجاد استفراغ وجود دارد (10-15) دقيقه تقريباً در 100 درصد موارد مؤثر است.
  ميزان مصرف بالغين: عضلاني/ زيرجلدى 2 تا 10ml، سپس 200 تا 300ml از آب يا شير جوشيده داده مي‌شود و تكرار نكنيد.
بچه‌هاى بيشتر از يك‌سال: عضلاني/ زيرجلدى 0/07mg/kg، سپس دو ليوان شير يا آب جوشيده.
بچه‌هاى زير يك‌سال: عضلاني/ زيرجلدى 0/07mg/kg و سپس يك‌ليوان آب يا شير جوشيده. تكرار نكنيد.
موارد منع مصرف:
حساسيت مفرط به مخدرها، ضعف تنفسي، مسموميت با مواد خورنده، كوما، شوك، خواب‌آلودگى ناشى از مصرف تضعيف‌كننده‌هاى CNS (مثل الكل).
  توضيحات دارو عوارض جانبي:
دستگاه عصبى مركزي: سرخوشي، افسردگي، بي‌قراري، ضعف عضلاني، ترمور.
گوارشي: تهوع، بي‌اشتهائي، خشكى دهان، اسهال، يبوست، كاهش وزن، احساس مزۀ فلزى در دهان، كرامپ، ترشح بزاق.
قلبى عروقي: نارسائى گردش خون، تاكيكاردي، نبض سريع نامنظم، كاهش فشارخون.
تنفسي: ضعف تنفسي.
احتياطات:
در کودکان، در شرايط عدم جبران قلبي، سالمندان و حاملگى (گروه C).
فارماکوکينتيک: شروع اثر: بالغين ۱۵ـ۱۰ دقيقه، کودکان ۲ـ۱ دقيقه. مدت اثر: نامعلوم. متابوليسم: کبدي. دفع کليوي.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ علائم حياتي، فشارخون، را حداقل به‌مدت ۲ ساعت بعد از تجويز دارو بررسى کنيد، فقط براى بيماران هوشيار تجويز شود.
توصيه‌ها:
ـ از تجويز مجدد دارو به‌علت خطر تضعيف تنفسى و CNS خوددارى کنيد.
ـ در دسترس بودن آنتاگونيست‌هاى دوپامين براى به تأخير انداختن اثر استفراغ‌آور دارو.
ـ استفاده از ذغال فعال در صورت عمل نکردن دارو پس از ۱۵ـ۱۰ دقيقه لاواژ صورت گيرد.
ـ نوشيدن مقدارى آب يا شير قبل از تزريق دارو ايجاد استفراغ مؤثرترى مي‌کند.
ـ بيمار را براى جلوگيرى از آسپيراسيون مواد موجود در معده به پهلو بخوابانيد.
روش تهيه / تجويز:
ـ فقط از محلول شفاف آن استفاده کنيد.
ـ در معرض نور و هوا قرار نگيرد. محلول آن سبز يا قهوه‌اى است، در صورت تغيير رنگ يا رسوب محلول از مصرف آن خوددارى کنيد.
ارزيابى باليني:
فرم مسموميت: در صورت بلغ فرآورده‌هاى نفتى و سوزاننده‌هاى شيميائى همچون نفت چراغ، بنزين و محلول‌هاى اسيدى و قليائي، از تجويز دارو خوددارى شود.
وضعيت تنفسى در زمان و پس از درمان با داروى استفراغ‌آور را چک کنيد و به تعداد، آهنگ، ويژگي‌هاى آن دقت نمائيد. دپرسيون تنفسى در سالمندان و افراد ناتوان ممکن است به‌سرعت ايجاد شود. فشارخون، نبض، لباس‌ها و بوى نفس را از نظر مصرف الکل بررسى نمائيد.
استفراغ: بعد از ۵ دقيقه روى مي‌دهد. با توقف اين حالت بيمار براى ۲ ساعت به خواب عميق فرو مي‌رود.
ـ براى مقابله با عوارض خواب‌آلودگى و تضعيف تنفسى از نالوکسان و در صورت دپرسيون قلبى عروقى از آتروپين استفاده کنيد.