يافته‌هاى اخير مبنى بر نقش احتمالى ويروس سرخک وحشى در اتيولوژى برخى از موارد پان آنسفاليت، به‌علاوه فهم و آگاهى بر مقوله آنسفاليت سرخکى و الگوهاى غيرطبيعى EEG که در جريان موارد طبيعى و بدون عارضه سرخک ديده مى‌شود همگى مدرکى دال بر تمايل اين ويروس به سيستم عصبى مى‌باشند. در عين حالى که عوارض ريوى سرخک به اطراف آنتى‌بيوتيک‌ها فروکش کرده اخيراً عوارض عصبى آن پيش کشيده شده است. البته شيوع بيمارى‌هاى نورولوژيک به‌دنبال واکسن خيلى کمتر از موارد آنسفاليتى است که پس از خود بيمارى ايجاد مى‌گردد که در مورد اخير شيوع آن بين يک در ۱۰۰۰ تا ۱ در ۲۰۰۰ مورد سرخک مى‌باشد.


بنا به گزارش WHO خطر پان آنسفاليت به‌دنبال واکسن حداقل ۱۲ بار کمتر از خطر آن به‌دنبال بيمارى سرخک است. ميزان‌هاى تخمينى از واکنش‌هاى شديد جانبى به واکسيناسيون و مقايسه آن با عوارض طبيعى خود سرخک که توسط WHO گزارش گشته در جدول (شيوع عوارض جانبى به‌دنبال سرخک و واکسن سرخک) آورده شده است.

شيوع عوارض جانبى به‌دنبال سرخک و واکسن سرخک

عوارض جانبى عوراض سرخک
در
۱۰۰،۰۰۰ مورد
عوارض واکسن
سرخک در
۱۰۰،۰۰۰ خود
واکسينه
شيوع کلى
موربيديتى ناشى
از سرخک در
۱۰۰،۰۰۰ نفر
آنسفاليت و آنسفالوپاتى ۴۰۰ - ۵۰ ۰/۱ ۰/۳ - ۰/۱
پان آنسفاليت تحت حاد اسکلروزان ۲ - ۰/۵ ۰/۱ - ۰/۰۵ -
پتومونى ۷/۳۰۰ - ۳/۸۰۰
(%۷/۳ - %۳/۸)
- -
تشنج ۱۰۰۰ - ۵۰۰
(%۱ - %۰/۵)
۱۹۰ - ۰/۰۲ ۳۰
مرگ ۱۰،۰۰۰ - ۱۰
(%۱۰ - %۰/۰۱)
۰/۳ - ۰/۲ -


واکسن سرخجه به‌ندرت باعث عوارض عصبى مى‌گردد. اما واکنش‌هاى دردناک در پاها يا دست‌ها به‌خصوص در بچه‌ها گزارش شده که از لحاظ زمانى مشابه گرفتارى‌هاى مفصلى مى‌باشد.


موارد نادرى از پلى‌راديکوليت گلين‌باره به‌دنبال ايمن‌سازى برعليه آبله، کزاز، بوليوميليت يا سرخجه گزارش گشته است. اين عوارض بيشتر به‌دنبال واکسن هارى که در بافت‌هاى عصبى کشت مى‌شد و واکسن آنفلوآنزائى که محتوى (Ajersey 76 shain) بود و در سال ۱۹۷۶ در پى‌اپيدمى آنفلوآنزاى خوکى در آمريکا استفاده شد مشاهده گشته‌اند.


براى حدود ۸۰ سال تمام واکسن‌هاى هارى که به‌منظور ايمن‌سازى انسان مورد استفاده قرار مى‌گرفتند در بافت‌هاى عصبى حيوانات کشت مى‌شدند که باعث ايجاد واکنش‌هاى بعد واکسنى شديد مى‌گشتند. اين واکسن‌ها به‌وسيله استفاده از جنين مرغ يا بافت مغزى نوزاد حيوانات کاهش يافته است. در هر حال از واکسنى که از سال ۱۹۶۸ توسط پاستور کشف و توسعه داده شده است هم‌اکنون هم براى پروفيلاکسى و هم درمان پس از گاز گرفته شدن استفاده مى‌شدند که مؤثر، بى‌خطر و بدون سميت مى‌باشد.


ميزان تخمين زده شده عوارض عصبى شديد به‌دنبال واکسن هارى که در بافت مغزى حيوانات کشت شده است ۱ مورد در ۱۶۰ فرد واکسينه مى‌باشد که اين ميزان براى واکسن ‌Hempt يک مورد در ۱۷۶۵ واکسيناسيون بوده است. اين ارقام براى واکسن تهيه شده از نوزاد موش ۱ مورد براى ۱۶۰۰۰ و براى واکسن تهيه شده از جنين اردک ۱ مورد در ۳۲،۰۰۰ واکسن است و هيچ موردى را در واکسن کشت شده روى سلول‌هاى ديپلوئيد انسان ذکر نکرده‌اند.


عوارض عصبى پس از واکسن معمولاً در طى دومين هفته پس از واکسيناسيون اتفاق مى‌افتد، دو حالت بالينى در اين مورد مشاهده مى‌گردد. نوع محيطى مثل نوريت موضعى و نوع مرکزى ميليتيک که معمولاً پيش‌آگهى خوب است ولى ممکن است عواقبى نيز ديده شود.