تعريف سازمان جهانى بهداشت از سلامتي، مفهوم ”بهزيستي“ را به‌وجود آورد. پرسشى که اينک پيش مى‌آيد اين است: بهزيستى يعنى چه؟ در واقع هيچ تعريف قانع‌کننده‌اى از ”رفاه“، وجود ندارد.


اخيراً روان‌شناسان اشاره کرده‌اند ”بهزيستي“ هر فرد يا هر گروه از افراد داراى اجزاء عينى و ذهنى است. اجزاء عينى بهزيستى با آنچه به‌طور معمول به‌عنوان ”اتاندارد زندگي“ يا ”سطح زندگي“ ناميده مى‌شود ارتباط دارد و اجزاء ذهنى آن (آن‌طورى که به‌وسيلهٔ هر يک از افراد بيان شده) به ”کيفيت زندگي“ اطلاق مى‌شود.

سطح زندگى

يکى از واژه‌هائى که به موازات واژهٔ استاندارد زندگى در نوشته‌هاى سازمان ملل به‌کار مى‌رود واژهٔ ”سطح زندگى‌“ است. اين وژاه شامل نه جزء است؛ سلامت، مصرف غذا، آموزش، اشتغال و شرايط کار، مسکن، تأمين اجتماعي، پوشاک، تفريحات و فراغت و حقوق بشر. عقيده بر آن است که اين ويژگى‌هاى عينى بر رفاه انسان اثر مى‌گذارند. ملاحظه مى‌شود که سلمت مهم‌ترين جزء سطح زندگى است زيرا نقصان آن همواره به‌معناى نقصان سطح زندگى است.