اين روش به نام روش تقويمى نيز ناميده مى‌شود و اولين بار توسط Ogino در سال ۱۹۳۰ شرح داده شد. اين روش بر اساس اين حقيقت استوار است که تخمک‌گذارى ۱۲ تا ۱۶ روز قبل از شروع قاعدگى رخ مى‌دهد. روزهائى که در آن احتمال حاملگى بالا است به طريق زير محاسبه مى‌شود.


کوتاه‌ترين سيکل قاعدگى منهاى ۱۸، اولين روز از دوره بارورى را نشان مى‌دهد و طولانى‌ترين سيکل قاعدگى منهاى ۱۰، آخرين روز از دوره قاعدگى را نشان مى‌دهد. براى مثال اگر سيکل، قاعدگى زنى از ۲۶ تا ۳۱ روز متغير باشد، دوره بارورى او، که در آن نبايد نزديکى داشته باشد، از روز هشتم تا روز بيست و يکم هر سيکل قاعدگى خواهد بود. در اينجا بايد روز اول خونريزى روز اول قاعدگى محسوب شود. شکل (دوره ايمن در يک قاعدگى ۲۸ روزه) دوره بارورى و دوره ايمن را در يک قاعدگى ۲۸ روزه نشان مى‌دهد.


دوره ایمن در یک قاعدگی ۲۸ روزه
دوره ایمن در یک قاعدگی ۲۸ روزه

در مواقعى که چنين محاسباتى امکان‌پذير نباشد، زوج‌ها مى‌توانند از روز هشتم تا بيست و دوم چرخه قاعدگى از نزديکى خوددارى کنند. و بايد شمارش روزهاى قاعدگى را از روز اول قاعدگى شروع کنند.


معايب روش تقويمى عبارتند از:


- چرخه قاعدگى يک خانم هميشه منظم نيست. اگر چرخه نامنظم باشد به سختى مى‌توان دوره ايمن را پيش‌بينى کرد.


- اين روش در زوج‌هاى باسواد و مسئول که انگيزه و همکارى لازم را داشته باشند بايد استفاده شود.


- خوددارى اجبارى از نزديکي، براى تقريباً نيمى از هر ماه که به نام ”آميزش برنامه‌ريزى شده - programmed sex“ ناميده مى‌شود از معايب ديگر است.


- اين روش در دوران بعد از زايمان قابل اجراء نيست.


- با ميزان شکست بالائى همراه است.


مطالعه‌اى در هند نشان داده است که ميزان شکست اين روش حدود ۲۱ مورد در هر ۱۰۰ زن - سال است. شکست، بيشتر به‌ علت اشتباه در محاسبه، بى‌نظمى قاعدگى و به شانس سپردن موضوع مى‌باشد.


با استفاده از دوره ايمن، دو عارضه پزشکى ممکن است بروز کند، يکى حاملگى خارج رحمى و ديگرى اختلالات جنيني، حاملگى خارج رحمى ممکن است به‌ خاطر بروز حاملگى در اواخر دوره قاعدگى و جايگزينى نادرست تخم ايجاد شود. اختلالات جنينى ممکن است به‌ خاطر لقاح حاصل از يک اسپرم يا تخمک پير باشد. اگر چنين چيزى درست باشد ديگر نمى‌توان دوره ايمن را مطلقاً دوره ايمن دانست.