حاملگى

حاملگى در ۳ تا ۵ درصد زنان استفاده‌کننده از IUD ظرف يک سال، رخ مى‌دهد. حدود ۵۰ درصد از حاملگى‌هاى رحمى که با IUD رخ مى‌دهد، منجر به سقط مى‌شود. خارج کردن IUD در اوايل حاملگي، مى‌تواند اين خطر را به نصف تقليل دهد. در زنانى که حاملگى را، عليرغم وجود IUD، ادامه مى‌دهند تولد نوزاد زودرس، در مقايسه با ساير زنان، چهار برابر افزايش مى‌يابد.


آموزش‌هاى قبلى در مورد اينکه حاملگى با IUD خطرناک نيست، ديگر پذيرفته نمى‌باشد. حاملگى همراه با IUD بايد به‌ عنوان يک عارضه بالقوه پزشکى که خطر عفونت و سقط خودبه‌خودى را دارد، محسوب شود و اقداماتى که بايد انجام داد به قرار زير هستند:


- اگر خانمى درخواست سقط تحريک شده، داشته باشد، بايد راه‌هاى قانونى وجود داشته باشد.


- اگر خانمى مايل بود حاملگى را با اينکه نخ IUD ديده نمى‌شود ادامه دهد، بايد معاينات دقيقى از جهت عوارض احتمالى صورت گيرد. اگر هر علامتى دال بر عفونت داخل رحمى و سپسيس وجود داشته باشد، تخليه کامل رحم به ‌همراه تجويز آنتى‌بيوتيک‌هاى وسيع‌الطيف توصيه مى‌شود.


- اگر خانمى با IUD حامله شد، بايد بداند که فقط ۲۵ درصد حاملگى‌هائى که همراه IUD پيش مى‌روند با موفقيت سپرى مى‌شوند.

حاملگى خارج رحمى

وقتى خانمى که IUD دارد، باردار مى‌شود، بايد حاملگى خارج رحمى را نيز در نظر داشت. حاملگى‌هاى خارج رحمى در بين استفاده‌ کنندگان از IUD حدود ۳ تا ۴ درصد مى‌باشد. در حالى‌ که در کسانى که از IUD استفاده نمى‌کنند ۸/۰ درصد است به خانم‌هائى که IUD دارند بايد آموزش‌هاى لازم در مورد علائم حاملگى خارج رحمى داده شود. اين علائم عبارتند از: درد پائين شکم، خونريزى تيره و مختصر از مهبل و قطع قاعدگي. خانم‌هائى که در معرض خطر حاملگى خارج رحمى قرار دارند، يعنى خانم‌هائى که سابقه PID، حاملگى‌هاى لوله‌اى يا حاملگى خارج رحمى قبلى دارند، نبايد از IUD استفاده کنند. مطالعات نشان مى‌دهد که ميزان حاملگى‌هاى خارج رحمى در کسانى که IUDهاى هورمونى استفاده مى‌کنند از کسانى که انواع ديگر IUDها را استفاده مى‌کنند، بيشتر است.

خروج خودبه‌خود

خروج خودبه‌خود از ۴ تا ۳۰ درصد متفاوت است. خروج خود به‌خود ممکن است کامل يا نيمه کامل باشد. خروج نيمه کامل با انجام معاينه اسپکولوم تشخيص داده مى‌شود. در اين حالت تنه IUD که از گردن رحم بيرون زده شده ديده مى‌شود. عواملى مثل مهارت باليني، زمان جا‌گذارى IUD، سن و تعداد زايمان‌هاى مصرف‌کننده بر روى احتمال خروج خودبه‌خود IUD مؤثر است.


خروج خودبه‌خود معمولاً در طى چند هفته بعد از جاى‌گذارى يا در طى خونريزى قاعدگى رخ خواهد داد. خروج خودبه‌خود در بين زنان جوان، زنان نزائيده و زنانى که بعد از زايمان IUD گذاشته‌اند بيشتر ديده مى‌شود. ميزان خروج خودبه‌خود تا اندازه‌اى در وسايل مسى نسبت به IUDهاى خنثى کمتر است. به‌طور کلي، خروج خودبه‌خود به تنهائى مسئله مهمى تلقى نمى‌شود، اما اگر فرد متوجه خروج IUD نشود، ممکن است حاملگى رخ دهد.

بارورى بعد از خارج کردن IUD

به ‌نظر نمى‌رسد که بارورى بعد از خارج کردن IUD کاهش بيابد، مگر آنکه در مدتى که IUD در رحم مى‌باشد PID روى داده باشد. بيش از ۷۰ درصد کسانى که از IUD استفاده مى‌کنند در طى سال بعد از خارج کردن IUD، حامله خواهند شد. در حال حاضر ثابت شده است که PID يک تهديد براى بارورى زنان محسوب مى‌شود. درباره استفاده بلندمدت از IUD و بارورى پس از آن داده‌هاى معنى‌دارى در دست نيست.

سرطان و تراتوژن بودن

هيچ مدرکى دال بر افزايش خطر سرطان بعد از استفاده از IUD وجود ندارد و نيز هيچ مدرکى دال بر ايجاد ناهنجارى يا نقص مادرزادى در فرزندان کسانى که قبلاً از IUD استفاده کرده‌اند و يا کسانى که با IUD حامله شده‌اند، در دست نيست.

مرگ و مير

مرگ و مير همراه با استفاده از IUD بسيار نادر است و تقريباً يک مرگ در هر ۰۰۰/۱۰۰ زن - سال استفاده، رخ مى‌دهد. مرگ معمولاً بعد از عوارضى مثل سقط خودبه‌خود سپتيک يا حاملگى خارج از رحم اتفاق مى‌افتد. در حقيقت، IUD در اين مقوله، ايمن‌تر از قرص‌هاى پيش‌گيرى از باردارى است، خصوصاً در بيماران مسن‌تر يا بيماران در معرض خطر.


از بين همه روش‌هاى فاصله‌گذارى بين مواليد، IUD يکى از مؤثرترين آنها است که ميزان حاملگى آن به‌ طور متوسط ۳ تا ۵ درصد در سال در استفاده‌ کنندگان است. در مقايسه با ديگر روش‌ها، IUD، يک روش پيش‌گيرى از باردارى ارزان است چرا که طول عمر آن بالا است. برخلاف روش‌هاى سد‌کننده، استفاده از IUD وابسته به زمان نزديکى نيست. IUD تقريباً ميزان استمرار مصرف بالائى دارد. وسايل خنثى مثل IUDهاى مسي، فاقد اثرات متابوليک عمومى قرص‌هاى پيش‌گيرى از باردارى هستند. زنانى که نمى‌توانند اثرات جانبى قرص‌ها را تحمل کنند، ممکن است IUD را به‌ عنوان جايگزين قابل قبولى استفاده کنند. IUD با شيردهى تداخلى ندارد. به‌ هر حال به ‌خاطر احتمال خروج خودبه‌خود و عوارض جانبى مثل بى‌نظمى‌هاى قاعدگي، IUD ترجيحاً، جائى بايد استفاده شود که تسهيلات پيگيرى وجود داشته باشد. امروزه، شواهد نشان مى‌دهد که براى يک خانم کاملاً آگاه IUD مى‌تواند به ‌عنوان يک روش پيش‌گيرى از باردارى رضايت‌بخش، بسيار مؤثر و تقريباً کم‌خطر محسوب شود.