خطرهاى شغلى براى سلامت کشاورزان مفهومى تازه است، کشاورزى را از ديدگاه‌شمار کارگران و سرمايه‌اى که براى آن به‌کار رفته است مى‌توان يک بازرگانى بزرگ نام داد. کارگران کشاورزى دشوارى‌هاى بهداشتى چندگانه دارند. اين واقعيتى است که اين کارگران از ياد رفته‌اند، زيرا اين مفهوم نادرست به‌شدت رايج است که بهداشت حرفه‌اى عمدتاً متوجه صنايع و در کشورهاى صنعتى است. دشوارى‌هاى بهداشتى کارگران کشاورزى را مى‌توان به‌شرح زير بر شمرد:


- بيمارى‌هاى مشترک انسان و جانوران:

تماس نزديک بين کارگران کشاورزى و جانوران و يا فرآورده‌هاى آن احتمال ابتلاء او را به بعضى بيمارى‌هاى مشترک افزايش مى‌دهد. اين بيمارى‌ها عبارتند از: تب‌مالت، سياه‌زخم، لپتوسپيروز، کزاز، سل (نوع گاوي) و تب Q. دامنهٔ گسترش بروز اين بيمارى‌هاى شغلى در بيشتر بخش‌هاى جهان ناشناخته مانده است.


- حوادث:

حوادث مربوط به‌کار کشاورزى حتى در کشورهاى رو به پيشرفت بيش از پيش شده‌اند زيرا ماشين‌هاى کشاورزى بيش از گذشته به‌کار گرفته مى‌شوند. گزيدگى به‌وسيلهٔ حشرات و مار هم در بعضى بخش‌هاى جهان يک دشوارى بهداشتى اضافه است.


- خطرهاى سمّى:

در کشاورزى مواد شيميائى روزبه‌روز بيشتر به‌کار مى‌رود (به‌عنوان کود حشره‌کش يا آفت‌کش) و کارگران کشاورزى در معرض خطرهاى سمى اين مواد شيميائى هستند. عوامل وابسته به کار کشاورزى مانند سوءتغذيه و آلودگى به انگل‌ها هم مى‌توانند آمادگى براى مسموم شدن با مواجهه نسبتاً کمتر را افزايش دهند.


- خطرهاى فيزيکى:

کارگران کشاورزى ممکن است در معرض شرايط آب و هوائى سخت مانند گرما، رطوبت و پرتو خورشيد قرار گيرند و اين عوامل مى‌توانند فشار بيشترى بر آنان تحميل کنند. هم‌چنين کارگر کشاورزى ممکن است ناچار به تحمل سر و صدا و ارتعاش بيشتر و تهويهٔ ناکافى شود و يا ناچار باشد مدت‌هاى دراز در وضعيت ناراحت‌کننده به‌کار بپردازد.


- بيمارى‌هاى تنفسى:

مواجهه با گرد و غبار غلات، پوستهٔ برنج، الياف نارگيل، چاي، توتون، پنبه، يونجه و چوب در جاهائى که اين فرآورده‌ها به‌عمل مى‌آيند، بسيار است. بيمارى‌هاى ناشى از اين مواجهه‌‌ها عبارتند از: بيسينوزيس، باگاسوزيس، ريهٔ کشاورزان و آسم شغلي. به‌نظر مى‌رسد اين بيمارى‌ها گسترده‌تر مى‌شوند.