پوست فقط پوششى نيست که اعضاء بدن را در بر بگيرد بلکه وظائف ديگرى هم برعهده دارد مثلاً:


- پوست، وسيله‌اى براى کنترل و ثابت نگه‌‌داشتن دماى بدن است زيرا با عرق کردن، گرماى بدن در مواقع ضرورى دفع مى‌شود.


- پوست، يکى از اعضاى دفع به‌شمار مى‌آيد، زيرا به‌وسيلهٔ عرق کردن، مقدارى از مواد زائد بدن نيز از راه پوست خارج مى‌شود.


- پوست، مانع خشک شدن بدن مى‌گردد. تمام جانداران ساکن خشکي، اعم از گياهان يا جانوران براى جلوگيرى از تبخير آب بدن محتاج به پوششى محافظ هستند. پوست بدن انسان هم مانع از دست رفتن آب خون و لنف و ساير مايعات بدن مى‌گردد.


- پوست، اولين منطقه دفاعى بدن را در برابر عوامل بيمارى‌زا تشکيل مى‌دهد. زيرا خارجى‌ترين قسمت آن را سلول‌هاى مرده و شاخى‌شده‌اى تشکيل مى‌دهد که جلو نفوذ ميکروب‌ها را به بافت‌هاى زير پوست مى‌گيرند. بهمين سبب است که بايد مواظب کوچک‌ترين بريدگى يا خراش پوست در سطح بدن بود.


- پوست، اشعه ماوراء بنفش را جذب مى‌کند که در سنتز ويتامين ‌D مورد استفاده است. پوست، به مقدار کم اکسيژن را جذب مى‌کند و دى‌اکسيد کربن پس مى‌دهد (حدود يک چهارصدم تبادلات گازهاى ششي).


- پوست گيرندهٔ احساس‌هاى گوناگون مثل احساس لمس مطلق و احساس گرما و سرما و درد و فشار است. همهٔ اين احساس‌ها را بر روى هم احساس‌هاى لمسى مى‌گويند. احساسى که از تمام اجسام با پوست، به شخص دست مى‌دهد احساس لمس مطلق نام دارد. همهٔ نقاط پوست حساسيت همانند ندارند بلکه به‌علت يکنواخت نبودن پراکندگى اعصاب حسى در پوست، هر بخش آن در پذيرفتن عده‌اى از محرک‌ها حساس‌تر است. حساسيت بدن نسبت به تحريکات ممتد رفته‌رفته کم مى‌شود به‌طورى که ممکن است چيزى به کلى احساس نشود چنان‌که ما عموماً لباس‌هاى زير خود را برتن احساس نمى‌کنيم و نيز کسانى‌ که به عينک زدن دائم عادت کرده‌اند آن را روى بينى خود احساس نمى‌کنند. مو، ناخن، غده‌هاى عرق و غده‌هاى چربى به نام ضمائم پوست موسوم هستند.