تغيير رنگ ظاهرى پوست گاه علامت مهمى است که مى‌تواند ما را به تشخيص بيمارى رهنمون باشد. مثلاً:


الف- پريدگى رنگ پوست نشانه‌اى از کم‌خونى ”کاهش تعداد گويچه‌هاى قرمز خون يا کم‌شدن مقدار هموگلوبين“ است.


ب- کبودى پوست يا سيانوز به‌خصوص در ناحيهٔ لب‌ها و ناخن‌ها، ممکن است در بيمارى‌هاى شديد قلبى و برخى از بيمارى‌هاى ريوى مانند پنومونى ديده شود.


ج- زردى پوست گواه بر اين است که رنگ‌دانه‌هاى صفراوى بيش از ميزان طبيعى در خون وجود دارند.


د- سرخى رنگ پوست مى‌تواند گواهى بر افزايش فشار خون و حالات ديگرى که موجب اتساع عروق زيرپوستى مى‌شود، باشد.