دهان يا حفره دهانى اولين قسمت لوله گوارش است که از لب‌ها شروع و به حلق منتهى مى‌گردد. در داخل اين حرفه دندان‌ها، زبان و سوراخ‌هاى خروجى غده‌هاى بزاقى قرار دارند. فضاى داخلى دهان به‌وسيلهٔ قوس لثه‌اى - دندانى به ۲ قسمت تقسيم مى‌شود: يکى حفرهٔ فرعى که در جلو دندان‌ها قرار دارد و به دهليز معروف است. ديگرى حفرهٔ اصلى دهان که در عقب دندان‌ها قرار گرفته است.


اگر زبان خود را در جلوى دندان‌ها به بالا، اطراف و پائين بچرخانيد حفرهٔ دهليز را حس مى‌کنيد. اين حفره به صورت قوسى است که از جلو به‌وسيلهٔ لب‌ها و گونه‌ها و از عقب به‌وسيلهٔ قوس دندان‌ها و لثه‌هاى بالا و پائين محدود مى‌شود. حفرهٔ اصلى دهان که در پشت دندان‌ها واقع است و تا حلق ادامه مى‌يابد از بافت پوششى شياردارى مفروش گشته است. اين حفره داراى يک سقف، يک کف و دو سطح جانبى است. در کف دهان زبان قرار دارد و سقف آن شامل ۲ قسمت است قسمت پيشين آن را کام سخت و قسمت پسين آن را کام نرم مى‌نامند. کام نرم متحرک است و از وسط لبهٔ پسين آن زبان کوچک آويزان است. در طرفين پسين دهان لوزه‌ها قرار دارند.