در گذشته خدمات مربوط به مادر و کودک تقريباً جداگانه و به‌صورت خدمات بهداشت فردي، به‌وسيلهٔ سازمان‌هاى گوناگون، به‌روش‌هاى متفاوت و در درمانگاه‌هاى جداگانه به‌تدريج ارائه مى‌شد. روند کنونى ارايهٔ خدمات در بسيارى از کشورها تلفيق برنامه‌هاى ‌PHC و تنظيم خانواده به‌صورت خدمات بهزيستى خانواده است و اين موضوع نشانهٔ رابطهٔ نزديک بين سلامت دوران باردارى و مادر با کودک، و از اين‌راه سلامت خانواده و به‌دنبال آن سلامت کلى اجتماع است. براى ارايهٔ اين خدمات متخصصان مامائى و بهداشت کودک دست در دست هم دارند و فراتر از چارديوارى بيمارستان، به جامعه مى‌نگرند تا نيازهاى بهداشتى مادران و کودکان را برآورده سازند و هدف از اين کار سلامت مثبت آنها است. متخصصان نامبرده در اين فرآيند کار خود را با پزشکى اجتماعى و پيشگيرى همراه کرده‌اند و در نتيجه اصطلاح‌هائى مانند مامائى اجتماعي، پيشگيرى از بيمارى‌هاى کودکان، و ... متداول شده است.