مراقبت‌هاى فورى نوزاد شامل نکات زير است:


- احياء (Resuseitation): پس از بيرون آمدن سر نوزاد بايد هر چه زودتر ترشحات واژن مادر از دور دهان و بينى نوزاد به آرامى تميز شوند و پس از تولد بايد نوزاد نفس بکشد و گريه کند. نوزاد عادى را بايد با گرفتن پاى او وارونه نگه‌دارند تا ترشحات بلع‌شده به بيرون راه يابند و راه‌هاى تنفسى او پاک شود. اگر تنفس عادى کودک در مدت يک دقيقه برقرار نشود احياء نوزاد ضرورى است. آرمانى آن است که به وسيلهٔ شخص صلاحيت‌دار به نوزاد اکسيژن داده شود. تمام بخش‌هاى Labour بايد تجهيزات احياء را داشته باشند. اين وسايل عبارتند از؛ مکنده Suction. دستگاه خارج‌کنندهٔ ترشحات مخاطي، يک لولهٔ پلاستيکى راه هوائى براى حلق و مري، لارنگوسکوپ کودکان، لولهٔ داخل تراشه و اکسيژن بايد يک ماسک هم براى اکسيژن دادن به نوزاد در دسترس باشد.


- مراقبت از بندناف: در نوزادان عادى پس از متوقف شدن نبض در بندناف بايد بندناف قطع و بسته شود. مزيت اين کار آن است که به کودک نزديک به ده ميلى‌ليتر خون اضافى مى‌رسد و اين کار به‌خصوص در جاهائى که کم‌خونى شايع است اهميت دارد. با به‌کارگيرى از وسايل سترون و مناسب و نخ سترون براى گره‌زدن دور بندناف بايد از کزاز نوزادان پيشگيرى شود. بايد تا هنگام افتادن بندناف همه‌روزه با الکل پاک شود.


- مراقبت از چشم‌هاى نوزاد: بايد با يک سواپ مرطوب پيش از باز شدن چشم نوزاد لبه‌هاى پلک پاک شوند و محلول نيترات نقرهٔ تازه تهيه‌شده (يک درصد) يا پنى‌سيلين تازه تهيه شده به‌صورت قطره به داخل چشم‌ها چکانده شود. هر گونه ترشح چشم نوزاد نشانه‌ٔ بيمارى است و بايد فوراً درمان شود.


- مراقبت از پوست: بايد چند ساعت پس از تولد کودک را با آب گرم و صابون شستشو دهند تا چربى (Vernix)، مکونيوم و لخته‌‌هاى خون روى پوست او پاک شوند. بعضى اشخاص ماليدن يک روغن گرم را پيش از شستشوى نوزاد بهتر مى‌دانند. نخستين شستشوى کودک بايد به‌وسيلهٔ پرستاران انجام گيرد. پس از آن تا پيش از ترخيص از زايشگاه نيازى به شستشو ندارد.