جهت پيشگيرى از اثرات مخرب بارندگى مى‌توان از روش‌هاى مختلفى استفاده کرد از جمله:


رعايت اصول معمارى و شهرسازى در شهرها و راه‌ها و جاده‌ها، سد سازي، ساخت مسيل رودخانه‌ها، درخت‌کارى در مسير سيلاب‌ها، درخت‌کارى در تپه‌ها و کوه‌ها جهت جلوگيرى از فرسايش خاک و غيره....

اقدامات پيشگيرى در کاهش يا افزايش دماى هوا

با رعايت احتياط‌هاى زير مى‌توان از اثرهاى بدِ گرما بر سلامتى جلوگيرى کرد:


جايگزين کردن آب از دست‌رفته (Replacement of water): بايد کسانى که در شرايط گرماى شديد و مرطوب کار مى‌کنند آب خنک بيشتر بنوشند، معلوم شده که کسانى که در زير آفتاب به کار سخت مى‌پردازند، در هر ساعت به يک ليتر آب آشاميدنى نياز دارند. براى کارهاى نشسته مقدار آب مورد نياز نزديک به نيم ليتر است. اين باور رايج است که مصرف مقدار اضافى نمک در تابستان به پيشگيرى از اثرهاى بد گرما کمک مى‌کند. بررسى‌ها نشان داده که مصرف نمک عادىِ رژيمِ غذائى هنديان بيش از مقدار مورد نياز است و از اين گذشته مقدار نمک دفع شده با تعريق ناچيز است زيرا غلظت نمک در عرق بدن کم است. از اين‌رو نيازى نيست نمک به آب افزوده شود. ولى کسانى که با آب و هواى گرم خو نگرفته‌اند در ده روز اول مواجهه با گرما به نمک اضافى نياز دارند.


تنظيم کار: بايد مدت مواجهه با گرماى محيط کاهش يابد و بين کار دوره‌هائى براى استراحت در نظر گرفته شود. به مجرد آنکه نشانه‌هائى مانند سردرد و گيجى پديد آيد کارگر به‌جاى خنک‌ترى برده شود و درمان لازم براى وى انجام شود.


پوشاک: بايد در جاهاى گرم پوشاک سبک، نازک و با رنگ روشن پوشيده شود.


اسباب‌هاى ايمني: مانند عينک ايمني، صفحه‌ٔ ايمنى و کلاه ايمنى به جلوگيرى از گرما کمک مى‌کنند.


محيط کار: با وسايل تهويهٔ مطبوع و مناسب مى‌توان گرما و رطوبت محيط کار را کم کرد.


يخ‌زدگى اندام در ارتفاعات زياد رايج است و پوشاندن عضوى که در معرض سرما قرار خواهد گرفت در اين مناطق بسيار اهميت دارد. بايد بخش آسيب‌ديده با بهره‌گيرى از آب چهل و چهار درجهٔ سانتى‌گراد گرم شود و هر بار به مدت بيست دقيقه ادامه يابد. براى گرم کردن کلى بدن نوشيدن مايعات داغ توصيه مى‌شود.