همهٔ مفاصل ممکن است دچار پيچ‌خوردگى شوند، ولى احتمالاً مچ پا شايع‌ترين آنها است. پيچ‌خوردگى باعث کشيدگى يا پارگى رباط‌ها، زردپى‌ها، عضلات و عروق خونى مى‌شود. مفصل متورم مى‌شود و ممکن است تغيير رنگ دهد و با هر حرکت يا تحمل وزن آسيب ببيند.

درمان

کفش‌ها را درآوريد و پاى خود را بالا بگيريد. از کيسهٔ يخ يا يخ پيچيده در حوله استفاده کنيد. چون تشخيص پيچ‌خوردگى از شکستگى تقريباً غيرممکن است، معاينهٔ عضو انجام پرتونگارى عاقلانه است مگر اينکه تورّم بسيار خفيف باشد. در مورد اخير استراحت دادن به عضو صدمه‌ديده، استفاده از يخ، اِعمال فشار (مثلاً با باندکشي) و بلند کردن عضو به سطحى بالاتر از قلب به‌منظور کاهش تورم، توصيه مى‌شود. بعد از رفع تورم، گرم کردن عضو از طريق افزايش جريان خون باعث تسريع در بهبودى مى‌شود. به خاطر داشته باشيد که پيچ‌خوردگى شديد ممکن است ديرتر از شکستگى بهبود يابد. پيچ‌خوردگى مچ پا مى‌تواند به‌طور مزمن باعث ايجاد يک مفصل بى‌ثبات و دردناک شود.

پيشگيرى

پوشيدن کفش‌هاى محکم که لبه‌هاى آن بالاى مچ پا قرار گيرد و از حرکت جانبى مچ جلوگيرى کند، بهترين راه پيشگيرى از پيچ‌خوردگى مچ پا است. اگر پيش از يک مچ پا پيچ‌خورده يا مچ پاى شما دچار بى‌ثباتى شده است با يک مرکز توليد وسايل شکسته‌بندى مشورت کنيد.