التهاب مفصل يکى از شايع‌ترين بيمارى‌هائى است که توسط انسان شناخته شده است. اگر به اندازهٔ کافى زنده باشيم همهٔ ما به نوعى التهاب مفصل دچار خواهيم شد. آرتريت از نظر لغوى به معنى ”التهاب مفصل“ است. اين عارضه گاهى تحت عنوان ”رماتيسم“ خوانده مى‌شود. اين عارضه يک بيمارى واحد نيست و اين عبارت براى توصيف نزديک به صد عارضهٔ مختلف که باعث درد، و خشکى اطراف مفاصل مى‌شوند، به‌کار مى‌رود. تشخيص اختصاصى هر نوع التهاب مفصلى خاص ممکن است دشوار باشد. اين‌کار ويژهٔ متخصص رماتيسم‌شناسى (روماتولوژيست) است که در اختلالات مفصلى و بافت هم‌بند تخصص دارد. شايع‌ترين شکل‌هاى التهاب مفصلى عبارتند از: التهاب استخوانى مفصلى (استئوآرتريت)، التهاب مفصلى روماتوئيد، و نقرس.


التهاب مفصلى با چندين بيمارى ديگر همراه است:


۱. بيمارى التهابى روده شامل بيمارى کرون و التهاب رودهٔ زخمى شونده (به مبحث بيمارى التهاب روده مراجعه کنيد).


۲. نشانگان شوگرن (به مبحث خشکى دهان مراجعه کنيد).


۳. سوزاک و ساير عفونت‌هاى باکتريائى.


۴. پسوريازيس (به مبحث پسوريازيس مراجعه کنيد).


۵. هموفيلى (به مبحث هموفيلى مراجعه کنيد).


۶. سارکوئيدوز (به مبحث ساروکوئيدوز مراجعه کنيد).


۷. بيمارى تيروئيد.


۸. بيمارى رينود (به مبحث پديدهٔ رينود مراجعه کنيد).


۹. لوپوس اريتماتوز عمومى (نوعى بيمارى رماتيسمى - م).