”تصلب جانبى تضعيف‌کنندهٔ عضلات“ استحالهٔ سلول‌هاى عصبى مغز و نخاع است که به عضلات ارادى فرمان مى‌دهند. در سال ۱۹۳۹ يک بازيکن بيسبال در اثر اين بيمارى درگذشت و بعد از آن اين بيمارى به‌نام او به بيمارى لوژهريگ (Lou Gehrig) معروف شد. علت اين بيمارى معلوم نيست. شروع اين بيمارى تدريجى است و با ضعف يک اندام (اغلب يک دست) شروع مى‌شود. بعد اندام‌هاى ديگر در اثر اضمحلال و ناپديد شدن اعصاب عضلات مربوطه گرفتار مى‌شوند. نهايتاً ممکن است فلج کامل ايجاد گردد. هنگامى‌که عضلات مربوط به بلع مبتلا شوند تنظيم عمل بلع و خوردن دشوار مى‌شود و خطر وارد شدن غذا به مجراى تنفسى وجود دارد. مرگ معمولاً پنج سال پس از تشخيص بيمارى رخ مى‌دهد. اين بيمارى علاج ندارد و درمان مؤثرى جز تحمل ناتوانى پيشرونده براى آن موجود نيست. حمايت روحى خانواده و دوستان در کمک به حفظ روحيهٔ بيمار بسيار مهم است.