آستيگماتيسم

در آستيگماتيسم ديد در هر فاصله‌اى دچار اعوجاج است. علت معمول اين عارضه نامنظمى در شکل قرنيه است. اغلب درجهٔ آستيگماتيسم در دو چشم متفاوت است و اين اختلال ممکن است با نزديک‌بينى يا دوربينى همراه باشد به‌طورى که اصلاح بيشتر عدسى را ضرورى کند. اکثر مشکلات آستيگماتيسم را مى‌توان با عدسى‌هاى مناسب اصلاح کرد.

دوربينى

در دوربينى کره چشم براى تمرکز نور کوتاه است و باعث تمرکز شعاع نورى در پشت شبکيه مى‌شود. افراد دوربين براى تمرکز تصوير اشياء بايد آن را با دست کشيده شده بگيرند. به‌علت صرف کوشش اضافى براى تمرکز تصوير اشياء فرد ممکن است دچار خستگي، نقش عدسي، سوزش و درد چشم و سردرد گردد. دوربينى به‌راحتى با عدسى محدب اصلاح مى‌شود. اما در سنين بالا عضلات مژگانى که تنظيم انحناء عدسى را به‌عهده دارند ضعيف مى‌شوند و به‌طور معمول عدسى‌هاى قوى‌ترى هر چند سال يک‌بار مورد نياز است.

نزديک‌بينى

نزديک‌بينى يک نقص بينائى است که در آن اجسام نزديک به‌طور واضح ديده مى‌شود ولى تصوير اجسام دور تار است و روى شبکيه متمرکز نمى‌شود. اين عارضه خيلى شايع است و حدود ۲۰ درصد کل جمعيت آمريکا دچار آن هستند. نزديک‌بينى ممکن است تا اندازه‌اى ارثى باشد ولى شواهدى وجود دارد که نشان مى‌دهد اين عارضه مى‌تواند در اثر انجام کارهاى خيلى نزديک ايجاد و يا بدتر شود (تصور عاميانه مبتنى بر اينکه مطالعهٔ زياد باعث استفاده از عينک مى‌شود ممکن است تا حدى مبناى واقعى داشته باشد)


معيار قراردادى ديد طبيعى در هر دو چشم ۲۰/۲۰ است. اين به آن معنى است که چشم شما مى‌تواند آنچه طبيعى در فاصله ۲۰ پائى (حدود ۶ متري) هنگام روز مى‌خواند، بخواند. شما ممکن است در يک چشم بينائى طبيعى و در چشم ديگر بينائى ۵۰/۲۰ داشته باشيد يعنى با اين چشم براى خواندن چيزى که چشم طبيعى آن را در فاصلهٔ ۵۰ پائى (۱۵ متري) مى‌خواند. شما بايد در فاصله ۲۰پائى (۶ متري) بايستيد. هر قدر عدد زير خط بزرگ‌تر باشد وضعيت بينائى شما بدتر است.


نزديک‌بينى معمولاً ابتدا در کودکان در سنين مدرسه و تقريباً هميشه قبل از ۲۰ سالى بروز مى‌کند. هرگاه کودکان در انجام امور مدرسه ضعيف باشند. در واقع بايد نزديک‌بينى را در نظر داشت. آنها همچنين به‌خاطر تمرکز روى اجسام دور اغلب چشمان آنها انحراف مى‌يابد. علت واقعى نزديک‌بينى طويل شدن کرهٔ چشم است به‌طورى که اجازه تمرکز نور روى شبکيّه را نمى‌دهد. تصوير اصلاح‌نشده مبهم است زيرا قرنيه و عدسى شعاع نور ساطع‌شده از اجسام دور را در جلوى شبکيّه متمرکز مى‌کنند.

درمان

نزديک‌بينى به‌راحتى توسط عدسى‌هاى مقعر اصلاح مى‌شود. گاهى اين اختلال با افزايش سن شديدتر مى‌شود و اصلاح بيشترى بايد انجام گيرد. اين اختلال معمولاً يک مشکل جدى نيست زيرا اغلب نزديک‌بينى‌ها با عدسى مناسب کاملاً قابل اصلاح است.


از کار کردن در نور نامناسب خوددارى کنيد. گرچه اين عقيده که مطالعه در نور نامناسب باعث تباهى بينائى مى‌شود يک افسانه است ولى نور کافى که خيره‌کننده نباشد باعث سردرد کمتر و لذت بيشتر از کار و مطالعه مى‌شود.


روس‌ها يک روش جراحى به‌نام ”برش شعاعى قرنيه“ براى اصلاح نزديک‌بينى ارائه کرده‌اند. اين عمل انحناء قرنيه را از طريق يک سرى برش‌هاى قرينه روى لايهٔ خارجى قرنيه که آن را شل و مسطح مى‌کند، تغيير مى‌دهد. اگر برش‌ها دقيق داده شود و عارضهٔ ديگرى بروز نکند. بينائى فرد نزديک‌بين کاملاً اصلاح مى‌شود ولى اين اگرها زياد است. افرادى که ممکن است اين عمل جراحى را در نظر داشته باشند بايد بدانند که بررسى مؤسسهٔ ملى چشم نشان داده است که برش شعاعى قرنيه باعث کاهش نزديک‌بينى در اکثر موارد مى‌شود. ولى هميشه براى رهائى از کاربرد عينک کافى نيست. در بعضى موارد اين عمل باعث ايجاد آستيگماتيسم (يک اختلال انکسارى چشم است که در آن انحناء سطح انکسارى چشم در نصف‌النهارهاى مختلف متفاوت است ـ م.)، بى‌ثباتى دقت بينائي، و آزار چشم توسط نور مى‌شود. نتايج آن‌قدر نگران‌کننده است که دانشکده بيمارى‌هاى چشم آمريکا هنوز اين عمل را به‌عنوان يک اقدام تحقيقاتى طبقه‌بندى مى‌کند. نزديک‌بينى ساده اختلالى نيست که شما خود را براى آن به خطر اندازيد. به‌خاطر داشته باشيد که عينک واقعاً بى‌خطر است و عملاً مانند يک حفاظ از چشم شما مراقبت مى‌کند.