هر نوع تارى و کدورت عدسى چشم را که به‌طور طبيعى کاملاً شفاف است، آب‌مرواريد گويند. نام لاتين آب‌مرواريد (کاتاراکت) به معنى آبشار است و از اين واقعيت سرچشمه گرفته است که عدسى چشم وقتى به‌وسيلهٔ دستگاه معاينه چشم بررسى شود مانند يک آبشار کوچک به‌نظر مى‌رسد. آب‌مرواريد معمولاً در اثر استحالهٔ پروتئين‌‌هاى عدسى‌ها بروز مى‌کند، ولى آب‌مرواريد ثانويه ممکن است به‌علت مواجهه با اشعهٔ ايکس، مواجهه يا گرماى ناشى از اشعهٔ مادون قرمز، مواجههٔ زياد با نور خورشيد، بيمارى‌هاى عمومى (مثل بيمارى قند)، التهاب‌ها و برخى داروها (مثل استروئيدها) ايجاد شود. آب‌مرواريد مادرزادى در موارد نادر پديد مى‌آيد.


علائم اوليه آب‌مرواريد اختلال و تارى‌ديد است. رانندگى در شب، نور زياد، و انداختن نور از عقب نيز مشکل‌ساز است.

درمان

هنگام بروز آب‌مرواريد عدسى‌هاى اصلاح‌کننده، اغلب براى حفظ بينائى کافى هستند. وقتى کاهش بينائى در زندگى روزانهٔ تأثير گذاشت جراحى آب‌مرواريد ضرورى است در اکثر موارد عدسى کدرشده تحت بى‌حسى موضعى خارج مى‌شود و يک عدسى پلاستيکى به‌جاى آن کاشته مى‌شود. روش‌هاى فنى و طراحى عدسى‌هاى کاشته‌شده در سال‌هاى اخير پيشرفت زيادى کرده است. عوارضى مثل عفونت، خونريزي، کنده شدن شبکيّه، از جا درآمدن عدسى کاشته‌شده، و آب‌سياه در حال حاضر نادر هستند. بعد از خارج کردن عدسى کدرشده و کاشتن عدسى جديد، عينک يا عدسى‌هاى تماسى معمولاً بينائى را اصلاح خواهد کرد.