فقدان حس بويائى

فقدان حس بويائى علامت ناگوارى است که به‌شدت از لذت زندگى مى‌کاهد. به‌عنوان مثال بسيارى از افراد ميل به غذا را از دست مى‌دهند. علل فقدان حس بويائى پيچيده‌اند و انجام معاينه دقيق توسط متخصص گوش و حلق و بينى ضرورى است. در افراد جوان ضربه به سر و انسداد بينى شايع‌ترين علت‌ها است. در افراد سالخورده‌تر سوءتغذيه به‌ويژه کمبود نياسين، ويتامين B۱۲ و روى با فقدان حس بويائى همراه است. عفونت ويروسى شديد اغلب بروز علائم را تسريع مى‌کند. سرطان تقريباً در ۱۰ درصد افرادى که حس بويائى خود را از دست داده‌اند، يافت مى‌شود. اين نکته بر اهميت معاينه دقيق توسط پزشک تأکيد مى‌کند. تا هنگامى که علت خاص کاهش حس بويائى پيدا نشود نمى‌توان به درمان اميدوار بود. افزايش تنوع در ترکيب غذا ممکن است مؤثر باشد. اگر مقدارى از حس بويائى وجود دارد (کاهش حس بويائي) طعم غذاها را مى‌توان با چاشنى‌هائى که در بازار قابل دسترسى هستند افزايش داد.

خونريزى از بينى (خون‌دماغ)

خونريزى از بينى در کودکان شايع است و اغلب در اثر ضربه به‌ويژه داخل کردن انگشت در بينى يا خالى کردن ترشحات بينى با فشار، ايجاد مى‌شود. خونريزى از بينى اغلب به‌طور خودبه‌خودى و به‌ويژه در ماه‌هاى سرد سال بروز مى‌کند و معمولاً در راثر ضايعهٔ عروق خونى که با هواى خشک مواجه هستند، ايجاد مى‌شود. موضع خونريزى معمولاً گروه کوچکى از عروق خونى است که در ديوارهٔ ميانى بينى قرار دارند. خونريزى ممکن است با فشار دادن بينى بين انگشت‌هاى شست و اشاره به‌مدت ۵ تا ۱۰ دقيقه متوقف شود. در صورت عدم موفقيت سعى کنيد پنبهٔ آغشته به وازلين را داخل سوراخى از بينى که خونريزى مى‌‌کند فرو کنيد. اگر اين اقدام نيز ناموفق بود پزشک ممکن است ضايعهٔ داخل بينى را بسوزاند يا علل پيچيده‌تر خونريزى را بررسى نمايد. تعداد زيادى از اختلالات خونريزى دهنده موسوم به اختلالات انعقادى وجود دارند که ممکن است زمينه‌ساز خونريزى شديد بينى باشند.

ضربه به بينى

شکستگى‌ها

بينى بيش از هر استخوان ديگرى در صورت، دچار شکستگى مى‌شود. هرگاه ضربه به بينى موجب خونريزى شود بايد به اين عارضه مشکوک شد. در صورت بروز انحراف يا ناپايدار بودن بينى يا ايجاد صداى به هم سائيده شدن استخوان‌ها هنگام حرکت دادن بيني، تشخيص به‌راحتى داده مى‌شود.


پزشک بايد بينى را با استفاده از وسايل شکسته‌بندى ببندد تا امکان ترميم مناسب آن فراهم گردد. وجود لختهٔ خون (هماتوم) در داخل ديوارهٔ ميانى بينى يک فوريت پزشکى است و بايد به‌سرعت شکافته و تخليه شود. دشوارى در تنفس بعد از شکستگى بينى شايع است و ممکن است نياز به درمان جراحى داشته باشد.

التهاب سينوس، ترشحات پشت بينى و حلق، و سردرد ناشى از التهاب سينوس

سينوس‌ها حفره‌هاى پر از هوائى هستند که درون استخوان‌هاى صورت قرار دارند و ادامهٔ مجارى هوائى بينى مى‌باشند. سينوس‌ها توسط غشاء مخاطى که براى پاک کردن مجارى هوائى به‌طور مداوم ترشح مى‌کنند، پوشيده شده‌اند. به‌طور طبيعى اين ترشحات به‌طور مداوم به پشت حلق رانده مى‌شوند و بدون آنکه از وجود انها آگاه باشيد بلع مى‌شوند. ولى هنگامى که در اثر عوارض سرماخوردگي، آنفلوانزا، يا تب يونجه سينوس‌ها عفونى مى‌شوند شما فوراً مى‌توانيد از وجود آنها مطلع شويد.

ترشحات پشت بينى و حلق

هنگامى که مجارى بينى توسط حساسيت‌ها، آلودگى‌هاى هوا، سرماخوردگي، و موارد مشابه تحريک شوند ترشحات سينوس‌ها به‌حدى افزايش مى‌يابد که براى مقابله با حجم زياد آن مجبور مى‌شويد به‌طور مکرر گلوى خود را صاف کنيد. اين مسئله ممکن است باعث سرفهٔ مداوم به‌ويژه هنگام درازکشيدن گردد. ترشحات ممکن است در صورت خشکى هوا غليظ و چسبناک شوند.

درمان‌‌هاى ساده براى ترشحات پشت بينى و حلق

۱. آنتى‌هيستامين‌هاى خرواکى و اسپرى‌هاى ضد احتقان بينى (به مبحث اقدامات ويژه مراجعه کنيد) معمولاً در خشک کردن آبريزش بينى مؤثر هستند. با ين حال اگر ترشحات غليط و چسبناک شد ممکن است پاک کردن آنها دشوار باشد، در اين شرايط بايد از آنتى‌هيستامين‌ها پرهيز شود.


۲. هنگام سرماخوردگى از مرطوب‌کنند‌ه‌هاى هوا استفاده کنيد و هنگام خواب سر تختخواب خود را بالا بياوريد. اين اقدامات تخليه ترشحات سينوس‌ها را تسهيل مى‌کند.


۳. از آلوده کردن هوا به‌و‌يژه با سيگار کشيدن بپرهيزيد.


۴. اگر ترشحات سبزرنگ شد يا بوى بد پيدا کرد، احتمالاً دچار عفونت شده‌ايد و بايد با پزشک مشورت کنيد.

سردرد ناشى از التهاب سينوس

احساس درد در صورت، گونه‌ها، پيشاني، يا اطراف چشم که همراه با سرماخوردگى يا احتقان بينى بروز مى‌کند و اغلب با عبارت سردرد خردکننده توصيف مى‌شود احتمالاً ناشى از التهاب سينوس است. اين سردردها در اثر فشار عفونت داخل سينوس يا مسدود شدن يک يا چند عدد از هشت سينوس ايجاد مى‌شوند. درد معمولاً با مصرف ضد احتقان و مسکنى مثل آسپيرين يا استامينوفن تسکين مى‌يابد. اسپرى ضد احتقان مؤثرترين درمان است (مثل فنيل‌افرين ۲۵/۰ درصد هر سه ساعت). ضد احتقان‌هاى خوراکى معمولاً کمتر مؤثر هستند، به‌خاطر داشته باشيد که اسپرى‌هاى بينى نبايد بيش ازسه روز مصرف شوند. در صورتى‌که ترشحات سبزرنگ يا بدبو شوند يا سردرد به درمان محافظه‌کارانه پاسخ ندهد مصرف آنتى‌بيوتيک ضرورى است.