مادهٔ ۲۰۴

قتل نفس بر سه نوع است: عمد، شبه عمد، خطاء.

مادهٔ ۲۰۵

قتل عمد برابر مواد اين فصل موجب قصاص است و اولياء دم مى‌توانند با اذن ولى امر قاتل را با رعايت شرايط مذکور در فصول آتيه قصاص نمايند و ولى امر مى‌تواند اين امر را به رئيس قوهٔ قضائيه يا ديگرى تفويض نمايد.

مادهٔ ۲۰۶

قتل در موارد زير قتل عمدى است:


- مواردى‌که قاتل با انجام کارى قصد کشتن شخص معين يا فرد يا افرادى غير معين از يک جمع را دارد خواه آن کار نوعاً کشنده باشد خواه نباشد ولى در عمل سبب قتل شود.


- مواردى‌که قاتل عمداً کارى را انجام دهد که نوعاً کشنده باشد هرچند قصد کشتن شخص را نداشته باشد.


- مواردى‌که قاتل قصد کشتن را ندارد و کارى را که انجام مى‌دهد نوعاً کشنده نيست ولى نسبت به طرف براثر بيمارى و يا پيرى و يا ناتوانى يا کودکى و امثال آنها نوعاً کشنده باشد و قاتل نيز به آن آگاه باشد.

مادهٔ ۲۰۷

هرگاه مسلمانى کشته شود قاتل قصاص مى‌شود و معاون در قتل عمد به سه سال تا ۱۵ سال حبس محکوم مى‌شود.

مادهٔ ۲۰۸

هرکس مرتکب قتل عمد شود و شاکى نداشته يا شاکى داشته ولى از قصاص گذشت کرده باشد و اقدام وى موجب اخلال در نظم جامعه يا خوف شده و يا بيم تجرى مرتکب يا ديگران گردد موجب حس تعزيرى از ۳ تا ۱۰ سال خواهد بود.


تبصره:

در اين مورد معاونت در قتل عمد موجب حبس از يک تا پنج سال مى‌باشد.

مادهٔ ۲۰۹

هرگاه مرد مسلمانى عمداً زن مسلمانى را بکشد محکوم به قصاص است ليکن بايد وليِ زن قبل از قصاصِ قاتل نصف ديهٔ مرد را به او بپردازد.

مادهٔ ۲۱۰

هرگاه کافر ذمى عمداً کافر ذمى ديگر را بکشد قصاص مى‌شود اگرچه پيرو دو دين مختلف باشند و اگر مقتول زن ذمى باشد بايد وليِ او قبل از قصاص نصف ديهٔ مرد ذمى را به قاتل بپردازد.