مادهٔ ۲۲۷

مدعى بايد حين اقامهٔ دعوي، عاقل و بالغ باشد و چنانچه دعوى مستلزم امر مالى گردد رشد نيز شرط است اما نسبت به مدعى‌عليه هيچ‌يک از موارد مذکور شرط نمى‌باشد.

مادهٔ ۲۲۸

مدعى بايد نسبت به مورد دعوى جازم باشد و با احتمال و ظن نمى‌توان عليه کسى اقامهٔ دعوى کرد لکن با وجود اماره و آثار جرم دعوى بدون جزم نيز مسموع است.

مادهٔ ۲۲۹

مدعى‌عليه بايد معلوم و مشخص يا محصور در ميان عده‌اى معين باشد.

مادهٔ ۲۳۰

مورد دعوى بايد معلوم باشد و مدعى قتل بايد نوع آن را از لحاظ عمد يا غيرعمد بيان کند و اگر اصل قتل ثابت شود و نوع آن اثبات نشود بايد با صلح ميان قاتل و اولياء مقتول و عاقله دعوى را خاتمه داد.