موجبات حد مسکر

مادهٔ ۱۶۵

خوردن مسکر موجب حد است. اعم از آنکه کم باشد يا زياد، مست کند يا نکند، خالص يا مخلوط باشد به‌حدى که آن را از مسکر بودن خارج نکند.


تبصرهٔ ۱:

آب‌جو در حکم شراب است، گرچه مست‌کننده نباشد و خوردن آن موجب حد است.


تبصرهٔ ۲:

خوردن آب انگورى که خود به‌جوش آمده يا به‌وسيلهٔ آتش يا آفتاب و مانند آن جوشانيده شده است حرام است اما موجب حد نمى‌باشد.

شرايط حد مسکر

مادهٔ ۱۶۶

حد مسکر بر کسى ثابت مى‌شود که بالغ و عاقل و مختار و آگاه به مسکربودن و حرام بودن آن باشد.


تبصرهٔ ۱:

در صورتى‌که شراب خورده مدعى جهل به حکم يا موضوع باشد و صحت دعواى وى محتمل باشد محکوم به حد نخواهد شد.


تبصرهٔ ۲:

هرگاه کسى بداند که خوردن شراب حرام است و آن را بخورد محکوم به حد خواهد شد گرچه نداند که خوردن آن موجب حد مى‌شود.

مادهٔ ۱۶۷

هرگاه کسى مضطر شود که براى نجات از مرگ يا جهت درمان بيمارى سخت به مقدار ضرورت شراب بخورد محکوم به حد نخواهد شد.

مادهٔ ۱۶۸

هرگاه کسى دوبار اقرار کند که شراب خورده است محکوم به حد مى‌شود.

مادهٔ ۱۶۹

اقرار در صورتى نافذ است که اقرارکننده بالغ - عاقل - مختار و داراى قصد باشد.

مادهٔ ۱۷۰

در صورتى‌که طريق اثبات شرب خمر شهادت باشد، فقط با شهادت دو مرد عادل ثابت مى‌شود.

مادهٔ ۱۷۱

هرگاه يکى از دو مرد عادل شهادت دهد که شخصى شراب خورده و ديگرى شهادت دهد که او شراب قى کرده است حد ثابت مى‌شود.

مادهٔ ۱۷۲

در شهادت به شرب مسکر لازم است از لحاظ زمان يا مکان و مانند آن اختلافى نباشد ولى در صورتى‌که يکى به شرب اصل مسکر و ديگرى به شرب نوعى خاص از آن شهادت دهد حد ثابت مى‌شود.

مادهٔ ۱۷۳

اقرار يا شهادت در صورتى‌ موجب حد مى‌شود که احتمال عقلائى بر معذوربودن خوردندهٔ مسکر در بين نباشد.

مادهٔ ۱۷۴

حد شرب مسکر براى مرد و يا زن، هشتاد تازيانه است.


تبصره:

غيرمسلمان فقط در صورت تظاهر به شرب مسکر به هشتاد تازيانه محکوم مى‌شود.

مادهٔ ۱۷۵

هرکس به ساختن، تهيه، خريد، فروش، حمل و عرضهٔ مشروبات الکلى مبادرت کند به ۶ ماه تا ۲ سال حبس محکوم مى‌شود و يا در اثر ترغيب يا تطميع و نيرنگ، وسايل استفاده از آن را فراهم نمايد در حکم معاون در شرب مسکرات محسوب مى‌گردد و به تازيانه تا ۷۴ ضربه محکوم مى‌شود.

کيفيت اجراء حد

مادهٔ ۱۷۶

مرد را در حالى که ايستاده باشد و پوشاکى غير از ساتر عورت نداشته باشد و زن را در حالى که نشسته و لباس‌هاى وى به بدن او بسته باشد تازيانه مى‌زنند.


تبصره:

تازيانه را نبايد به سر و صورت و عورت محکوم زد.

مادهٔ ۱۷۷

حد وقتى جارى مى‌شود که محکوم از حال مستى بيرون آمده باشد.

مادهٔ ۱۷۸

هرگاه کسى چند بار مسکر بخورد و حد بر او جارى نشود براى همهٔ آنها يک حد کافى است.

مادهٔ ۱۷۹

هرگاه کسى چند بار شرب مسکر بنمايد و بعد از هربار حد بر او جارى شود در مرتبهٔ سوم کشته مى‌شود.

مادهٔ ۱۸۰

هرگاه محکوم به حد ديوانه يا مرتد شود حد از او ساقط نمى‌شود.

شرايط سقوط حد مسکر يا عفو از آن

مادهٔ ۱۸۱

هرگاه کسى که شراب خورده قبل از اقامهٔ شهادت توبه نمايد حد از او ساقط مى‌شود ولى توبه بعد از اقامهٔ شهادت موجب سقوط حد نيست.

مادهٔ ۱۸۲

هرگاه کسى بعد از اقرار به خوردن مسکر توبه کند قاضى مى‌تواند از ولى امر تقاضاى عفو نمايد يا حد را بر او جارى کند.