مادهٔ ۶۹۷

هرکس به‌وسيلهٔ اوراق چاپى يا خطى يا به‌وسيلهٔ درج در روزنامه و جرائد يا نطق در مجامع يا به‌هر وسيلهٔ ديگر به کسى امرى را صريحاً نسبت دهد يا آنها را منتشر نمايد که مطابق قانون آن امر جرم محسوب مى‌شود و نتواند صحت آن اسناد را ثابت نمايد جز در مواردى‌که موجب حد است به يک ماه تا يک سال حبس و تا (۷۴) ضربه شلاق يا يکى از آنها حسب مورد محکوم خواهد شد.


تبصره:

در مواردى‌که نشر آن امر اشاعهٔ فحشاء محسوب گردد هرچند بتواند صحت اسناد را ثابت نمايد مرتکب به مجازات مذکور محکوم خواهد شد.

مادهٔ ۶۹۸

هرکس به قصد اضرار به غير يا تشويش اذهان عمومى يا مقامات رسمى به‌وسيلهٔ نامه يا شکوائيه يا مراسلات يا عرايض يا گزارش يا توزيع هرگونه اوراق چاپى يا خطى با امضاء يا بدون امضاء اکاذيبى را اظهار نمايد يا با همان مقاصد اعمالى را بر خلاف حقيقت رأساً يا به‌عنوان نقل قول به شخص حقيقى يا حقوقى يا مقامات رسمى تصريحاً يا تلويحاً نسبت دهد اعم از اينکه از طريق مزبور به‌نحوى از انحاء ضرر مادى يا معنوى به غير وارد شود يا نه علاوه بر اعادهٔ حيثيت در صورت امکان، بايد به حبس از دو ماه تا دو سال و يا شلاق تا (۷۴) ضربه محکوم شود.

مادهٔ ۶۹۹

هرکس عالماً عامداً به قصد متهم نمودن ديگرى آلات و ادوات جرم يا اشيائى را که يافت شدن آن در تصرف يک نفر موجب اتهام او مى‌گردد بدون اطلاع آن شخص در منزل يا محل کسب يا جيب با اشيائى که متعلق به او است بگذارد يا مخفى کند يا به‌نحوى متعلق به او قلمداد نمايد و در اثر اين عمل شخص مزبور تعقيب گردد، پس از صدور قرار منع تعقيب و يا اعلام برائت قطعى آن شخص، مرتکب به حبس از شش ماه تا سه سال و يا تا (۷۴) ضربه شلاق محکوم مى‌شود.

مادهٔ ۷۰۰

هرکس با نظم يا نثر يا به‌صورت کتبى يا شفاهى کسى را هجو کند و يا هجويه را منتشر نمايد به حبس از يک تا شش ماه محکوم مى‌شود.