مادهٔ ۷۷

اموال توقيف‌شده در همان‌جا که هست حفظ مى‌شود مگر اينکه نقل اموال به محل ديگرى ضرورت داشته باشد.

مادهٔ ۷۸

اموال توقيف‌شده براى حفاظت به شخص مسئولى سپرده مى‌شود. حافظ با توافق طرفين تعيين مى‌گردد و در صورتى‌که طرفين حين توقيف حاضر نباشند و يا در انتخاب حافظ تراضى ننمايند دادورز (مأمور اجراء) شخص قابل اعتمادى را معين مى‌کند. اوراق بهادارد و جواهر و امثال آنها در صورت اقتضاء در يکى از بانک‌ها به امانت گذاشته مى‌شود.

مادهٔ ۷۹

اموال توقيف‌شده بدون تراضى کتبى طرفين به اشخاص ذيل سپرده نمى‌شود:


۱. اقرباى نسبى و سببى دادورز (مأمور اجراء) تا درجهٔ سوم.

۲. محکوم‌له و محکوم‌عليه و همسر آنان و کسانى که با طرفين قرابت نسبى يا سببى تا درجهٔ سوم دارند.

مادهٔ ۸۰

اموار توقيف‌شده و رونوشت صورت اموال به شخصى که مسئوليت حفظ را به‌عهده گرفته تحويل و رسيد اخذ مى‌گردد.

مادهٔ ۸۱

شخص حافظ مى‌تواند اجرت بخواهد و هرگاه در ميزان اجرت تراضى نشود مدير اجراء با توجه به کميت و کيفيت مال و مدت حفاظت ميزان آن را تعيين مى‌نمايد.

مادهٔ ۸۲

اجرت حافظ را اگر محکوم‌عليه تأديه نکند محکوم‌له مى‌پردازد و از حاصل فروش اشياء توقيف‌شده استيفاء مى‌نمايد. در صورت مطالبهٔ اجرت از طرف حافظ و عدم تأديهٔ آن مدير اجراء به محکوم‌له اخطار مى‌کند که ظرف ده روز از تاريخ ابلاغ اخطار اجرت حافظ را بپردازد.

مادهٔ ۸۳

حافظ نسبت به اموال توقيف‌شده امين است و حق ندارد اموال توقيف‌شده را مورد استفاده قرار داده يا به کسى بدهد و به‌طور کلى هرگاه حافظ مرتکب تعدى يا تفريط گردد مسئول پرداخت خسارت وارده بوده و حق مطالبهٔ اجرت هم نخواهد داشت.

مادهٔ ۸۴

هرگاه اموال توقيف‌شده منافعى داشته باشد حافظ بايد حساب آن را بدهد.

مادهٔ ۸۵

در صورتى‌که حافظ از تسليم اموال توقيف‌شده امتناع کند از تاريخ امتناع ضامن محسوب است و دادورز (مأمور اجراء) معادل ارزش مال توقيف‌شده را از اموال حافظ استيفاء مى‌نمايد.

مادهٔ ۸۶

هرگاه حافظ نخواهد يا نتواند اموال توقيف‌شده را نگاهدارى کند و يا اوضاع و احوال تغيير او را ايجاب نمايد دادورز (مأمور اجراء) پس از تصويب دادگاه حافظ ديگرى معين خواهد کرد.