مادهٔ ۹۳

اصحاب دعوا مى‌توانند در جلسه دادرسى حضور يافته يا لايحه ارسال نمايند.

مادهٔ ۹۴

هريک از اصحاب دعوا مى‌توانند به جاى خود وکيل به دادگاه معرفى نمايند ولى در مواردى که دادرس حضور شخص خواهان يا خوانده يا هر دو را لازم بداند اين موضوع در برگ اخطاريه قيد مى‌شود. در اين‌صورت شخصاً مکلف به حضور خواهند بود.

مادهٔ ۹۵

عدم حضور هريک از اصحاب دعوا و يا وکيل آنان در جلسهٔ دادرسى مانع رسيدگى و اتخاذ تصميم نيست. در موردى‌ که دادگاه به اخذ توضيح از خواهان نياز داشته باشد و نامبرده در جلسهٔ تعيين‌شده حاضر نشود و با اخذ توضيح از خوانده هم دادگاه نتواند رأى بدهد، هم‌چنين در صورتى‌که با دعوت قبلى هيچ‌يک از اصحاب دعوا حاضر نشوند، و دادگاه نتواند در ماهيت دعوا بدون اخذ توضيح رأى صادر کند دادخواست ابطال خواهد شد.

مادهٔ ۹۶

خواهان بايد اصل اسنادى که رونوشت آنها را ضميمهٔ دادخواست کرده است در جلسهٔ دادرسى حاضر نمايد. خوانده نيز بايد اصل و رونوشت اسنادى را که مى‌خواهد به آنها استناد نمايد در جلسهٔ دادرسى حاضر نمايد. رونوشت اسناد خوانده بايد به تعداد خواهان‌ها به‌علاوهٔ يک نسخه باشد. يک نسخه از رونوشت‌هاى يادشده در پرونده بايگانى و نسخهٔ ديگر به طرف تسليم مى‌شود.


در مورد اين ماده هرگاه يکى از اصحاب دعوا نخواهد يا نتواند در دادگاه حاضر شود، چنانچه خواهان است بايد اصل اسناد خود را، و اگر خوانده است اصل و رونوشت اسناد را به وکيل يا نمايندهٔ خود براى ارائه در دادگاه و ملاحظهٔ طرف بفرستد والاّ در صورتى‌که آن سند عادى باشد و مورد ترديد و انکار واقع شود، اگر خوانده باشد از عداد دلايل او خارج مى‌شود و اگر خواهان باشد و دادخواست وى مستند به ادلّهٔ ديگرى نباشد در آن خصوص ابطال مى‌گردد. در صورتى‌که خوانده به واسطهٔ کمى مدت يا دلايل ديگر نتواند اسناد خود را حاضر کند حق دارد تأخير جلسه را درخواست نمايد، چنانچه دادگاه درخواست او را مقرون به صحت دانست با تعيين جلسهٔ خارج از نوبت، نسبت به موضوع رسيدگى مى‌نمايد.

مادهٔ ۹۷

در صورتى‌که خوانده تا پايان جلسهٔ اول دادرسى دلايلى اقامه کند که دفاع از آن براى خواهان جز با ارائهٔ اسناد جديد مقدور نباشد در صورت تقاضاى خواهان و تشخيص موجه بودن آن از سوى دادگاه، مهلت مناسب داده خواهد شد.

مادهٔ ۹۸

خواهان مى‌تواند خواستهٔ خود را که در دادخواست تصريح کرده در تمام مراحل دادرسى کم کند ولى افزودن آن با تغيير نحوهٔ دعوا يا خواسته يا درخواست در صورتى ممکن است که با دعواى طرح‌شده مربوط بوده و منشاء واحدى داشته باشد و تا پايان اولين جلسه آن را به دادگاه اعلام کرده باشد.

مادهٔ ۹۹

دادگاه مى‌تواند جلسهٔ دادرسى را به درخواست و رضايت اصحاب دعوا فقط براى يک‌بار به تأخير بيندازد.

مادهٔ ۱۰۰

هرگاه در وقت تعيين‌شده دادگاه تشکيل نشود و يا مانعى براى رسيدگى داشته باشد به‌ دستور دادگاه نزديک‌ترين وقت رسيدگى ممکن معين خواهد شد.


تبصره:

در مواردى‌که عدم تشکيل دادگاه منتسب به طرفين نباشد، وقت رسيدگى حداکثر ظرف مدت دو ماه خواهد بود.

مادهٔ ۱۰۱

دادگاه مى‌تواند دستور اخراج اشخاصى را که موجب اختلال نظم جلسه شوند با ذکر نحوهٔ اختلال در صورت جلسه صادر کند و يا تا بيست و چهار ساعت حکم حبس آنان را صادر نمايد. اين حکم فورى اجراء مى‌شود و اگر مرتکب از اصحاب دعوا يا وکلاء آنان باشد به حبس از يک يا پنج روز محکوم خواهد شد.

مادهٔ ۱۰۲

در موارد زير عين اظهارات اصحاب دعوا بايد نوشته شود:


۱. وقتى که بيان يکى از آنان مشتمل بر اقرار باشد.

۲. وقتى که يکى از اصحاب دعوا بخواهد از اظهارات طرف ديگر استفاده نمايد.

۳. در صورتى‌که دادگاه به جهتى درج عين عبارت را لازم بداند.

مادهٔ ۱۰۳

اگر دعاوى ديگرى که ارتباط کامل يا دعواى طرح‌شده دارند در همان دادگاه مطرح باشد، دادگاه به تمامى آنها يک‌جا رسيدگى مى‌نمايد و چنانچه در چند شعبه مطرح شده باشد در يکى از شعب با تعيين رئيس شعبهٔ اول يک‌جا رسيدگى خواهد شد.


در مورد اين ماده وکلاء يا اصحاب دعوا مکلف هستند از دعاوى مربوط، دادگاه را مستحضر نمايند.

مادهٔ ۱۰۴

در پايان هر جلسهٔ دادرسى چنانچه به جهات قانونى جلسهٔ ديگرى لازم باشد، علت مزبور، زير صورت جلسه قيد و روز و ساعت جلسهٔ بعد تعيين و به اصحاب دعوا ابلاغ خواهد شد. در صورتى‌که دعوا قابل تجزيه بوده و فقط قسمتى از آن مقتضى صدور رأى باشد، دادگاه نسبت به همان قسمت رأى مى‌دهد و نسبت به قسمتى ديگر رسيدگى را ادامه خواهد داد.