مادهٔ ۱۴۴

اتباع دولت‌هاى خارج، چه خواهان اصلى باشند و يا به‌عنوان شخص ثالث وارد دعوا گردند، بنابه درخواست طرف دعوا، براى تأديه خسارتى که ممکن است بابت هزينهٔ دادرسى و حق‌الوکاله به آن محکوم گردند بايد تأمين مناسب بسپارند. درخواست اخذ تأمين فقط از خواندهٔ تبعهٔ ايران و تا پايان جلسهٔ اول دادرسى پذيرفته مى‌شود.

مادهٔ ۱۴۵

در موارد زير اتباع بيگانه اگر خواهان باشند از دادن تأمين معاف مى‌باشند:


۱. در کشور متبوع وي، اتباع ايرانى از دادن چنين تأمينى معاف باشند.

۲. دعاوى راجع به برات، سفته و چک.

۳. دعاوى متقابل.

۴. دعاوى که مستند به سند رسمى مى‌باشد.

۵. دعاوى که براثر آگهى رسمى اقامه مى‌شود از قبيل اعتراض به ثبت و دعاوى عليه متوقف.

مادهٔ ۱۴۶

هرگاه در اثناء دادرسي، تابعيت خارجى خواهان يا تجديد‌نظر خواه کشف شود و يا تابعيت ايران از او سلب و يا سبب معافيت از تأمين از او زايل گردد، خوانده يا تجديد‌نظر خواندهٔ ايرانى مى‌تواند درخواست تأمين نمايد.

مادهٔ ۱۴۷

دادگاه مکلف است نسبت به درخواست تأمين، رسيدگى و مقدار و مهلت سپردن آن را تعيين نمايد و تا وقتى تأمين داده نشده است دادرسى متوقف خواهد ماند.


در صورتى‌که مدت مقرر براى دادن تأمين منقضى گردد و خواهان تأمين نداده باشد در مرحلهٔ نخستين به تقاضاى خوانده و در مرحلهٔ تجديد‌نظر به درخواست تجديد‌نظر خوانده، قرار رد دادخواست صادر مى‌گردد.

مادهٔ ۱۴۸

چنانچه بر دادگاه معلوم شود مقدار تأمينى که تعيين گرديده کافى نيست، مقدار کافى را براى تأمين تعيين مى‌کنند. در صورت امتناع خواهان يا تجديد‌نظر خواه از سپردن تأمين تعيين‌شده برابر مادهٔ فوق اقدام مى‌شود.