مادهٔ ۱۰۳

علاوه بر مواردى‌که مطابق قانون مدنى تعيين امين مى‌شود در موارد زير نيز امين معين خواهد شد:


۱. براى ادارهٔ سهم‌الارثى که ممکن است از ترکهٔ متوفى به جنين تعلق گيرد در صورتى‌که جنين ولى يا وصى نداشته باشد.


۲. براى ادارهٔ اموالى که به مصارف عمومى اختصاص داده شده و مديرى نداشته باشد.

مادهٔ ۱۰۴

کسى که در اثر کبر سن يا بيمارى و امثال آن از ادارهٔ تمام و يا بعض اموال خود عاجز شده مى‌تواند از دادگاه بخواهد که براى ادارهٔ اموال او امين معين شود.

مادهٔ ۱۰۵

تعيين امين براى جنين در دادگاه شهرستانى به‌عمل مى‌آيد که مادر جنين در حوزهٔ آن دادگاه اقامت دارد و براى کسى که عاجز از ادارهٔ اموال خود است دادگاه شهرستانى که شخص نامبرده در حوزهٔ آن اقامت دارد و در ساير مواردى‌که احتياج به تعيين امين پيدا مى‌شود دادگاه شهرستانى صالح است که در حوزهٔ آن دادگاه احتياج به تعيين امين حاصل شده است.

مادهٔ ۱۰۶

ساير امور مربوطه به امين با دادگاهى است که امين را تعيين کرده است.

مادهٔ ۱۰۷

در مورد جنين دادستان و اقرباى جنين و در مورد مصارف عمومى دادستان و هر ذى‌نفعى مى‌تواند از دادگاه درخواست تعيين امين نمايد.

مادهٔ ۱۰۸

دادستان مى‌تواند اشخاصى را که براى سمت امانت مناسب باشند به دادگاه معرفى نموده و دادگاه پس از احراز لزوم تعيين امين از بين اشخاص نامبرده يا اشخاص ديگر که طرف اعتماد باشند يک يا چند نفر را به سمت امين معين مى‌نمايد.

مادهٔ ۱۰۹

مادر جنين در صورت داشتن صلاحيت بر ديگران مقدم است و در صورت عدم صلاحيت يا عدم قبول او اقرباى نسبى يا سببى جنين بر ديگران مقدم خواهند بود.

مادهٔ ۱۱۰

در غير مورد جنين پدر و جد و مادر و اولاد و زن و شوهر کسى که امين براى ادارهٔ اموال او معين مى‌شود با داشتن صلاحيت به‌ترتيب مذکور بر ديگران حق تقدم دارند و در صورت نبودن اشخاص مذکور ساير اقربا بر ديگران مقدم هستند.

مادهٔ ۱۱۱

دادگاه مى‌تواند علاوه بر امين يک يا چند نفر را به‌عنوان ناظر معين نمايد.

مادهٔ ۱۱۲

در صورت تعداد امين و ناظر دادگاه بايد حدود اختيارات آنها را معين نمايد و نيز مى‌تواند وظايف امناء متعدد را تفکيک کند.

مادهٔ ۱۱۳

حفظ و نظارت اموال در مواردى‌که محتاج به تعيين امين است مادام‌که امين معين نشده به‌عهدهٔ دادستانى است که اموال در حوزهٔ او يافت مى‌شود.

مادهٔ ۱۱۴

در خارج ايران مأمورين کنسولى ايران حق دارند براى ادارهٔ اموال ايرانيان که محتاج به تعيين امين و واقع در حوزهٔ مأموريت آنها است موقتاً نصب امين نمايند و بايد تا ده روز پس از نصب امين مدارک عمل خود را به‌وسيلهٔ وزارت امورخارجه به وزارت دادگسترى بفرستند. نصب امين نامبرده وقتى قطعى مى‌گردد که دادگاه شهرستان تهران تصميم مأمور کنسولى را تنفيذ کند.

مادهٔ ۱۱۵

وظايف و اختياراتى که به‌موجب قانون و نظامات مربوطه در مورد دخالت دادستان‌ها در امور محتاج به تعيين امين مقرر است در خارج ايران به‌عهدهٔ مأمورين کنسولى خواهد بود.

مادهٔ ۱۱۶

اگر در عهود و قراردادهاى منعقده بين دولت ايران و دولتى که مأمور کنسولى مأموريت خود را در کشور آن دولت اجراء مى‌کند ترتيبى برخلاف مقررات دو مادهٔ فوق اتخاذ شده باشد مأمورين مذکور مفاد آن دو ماده را تا حدى که با مقرراتِ عهدنامه يا قرارداد مخالف نباشد اجراء خواهند کرد.

مادهٔ ۱۱۷

اشخاصى که نبايد به قيمومت منصوب شوند به سمت امين معين نخواهند شد.

مادهٔ ۱۱۸

کسى که به‌عنوان عجز از ادارهٔ اموال براى او امين معين شده اگر تصرفى در اموال خود بنمايد نافذ است و امين نمى‌توان او را ممانعت نمايد.

مادهٔ ۱۱۹

مقررات راجع‌به وظايف و اختيارات و مسئوليت قيم شامل امين غائب و جنين هم مى‌شود.

مادهٔ ۱۲۰

سمت امينى که براى جنين معين شده است پس از تولد طفل زائل مى‌شود و در غير اين مورد نيز پس از زوال سببى که موجب تعيين امين شده است سمت امين زائل خواهد شد.

مادهٔ ۱۲۱

مقررات راجع‌به عزل قيم نسبت به امين هم جارى است.

مادهٔ ۱۲۲

امينى که براى ادارهٔ اموال مربوط به مصارف عمومى تعيين مى‌شود بايد به ترتيبى که مقرر شده و موافق مصلحت، اموال را اداره و در مصارف مخصوصه که مقرر شده است صرف نمايد.

مادهٔ ۱۲۳

امينى که براى ادارهٔ اموال عاجز معين مى‌شود به‌ منزلهٔ وکيل عاجز و احکام وکيل نسبت به او جارى است.

مادهٔ ۱۲۴

امين بايد در ظرف سه روز پس از ابلاغ با رعايت مدت مسافت مذکور در آئين دادرسى مدنى قبول يا عدم قبول سمت امانت را به دادگاه اطلاع دهد و اگر در اين مدت قبولى خود را اطلاع نداد شخص ديگرى معين خواهد شد مگر اينکه قبل از تعيين ديگرى قبول سمت امانت را به دادگاه اطلاع دهد که در اين‌صورت همان شخص به سمت امانت باقى خواهد ماند.

مادهٔ ۱۲۵

هزينهٔ حفظ و ادارهٔ اموالى که براى آن امين معين شده است از اموال نامبرده برداشته خواهد شد.