مادهٔ ۱۷۵

وقت مهر و موم را دادگاه به اشخاصى که ذى‌نفع بداند اطلاع مى‌دهد ولى نبايد اين امر موجب تأخير مهر و موم شود.

مادهٔ ۱۷۶

در موقع مهر و موم، صورت‌مجلسى مشتمل بر امور زير تنظيم مى‌شود:


۱. تاريخ سال و ماه و روز و ساعتى که اقدام به مهر و موم شده است.


۲. نام و مشخصات کسى‌که مباشر مهر و موم است.


۳. علتى که موجب مهر و موم شده است.


۴. نام و مشخصات و محل اقامت کسى که درخواست مهر و موم نموده و اگر دادرس به نظر خود اقدام به مهر و موم کرده باشد اين نکته را در صورت‌مجلس مى‌نويسد.


۵. نام و مشخصات و اظهارات اشخاص ذى‌نفع که در موقع مهر و موم حاضر بوده‌اند.


۶. تعيين جائى‌ که ترکه در آنجا مهر و موم شده از قبيل اتاق صندوق‌خانه و گنجه.


۷. وصف اجمالى از اشيائى که مهر و موم شده است.


۸. اموال در محل خود مهر و موم شده است يا محل آن تغيير داده شده.


۹. نگهبان، در صورتى‌که معين شده باشد با ذکر اينکه نگهبان را دادرس مستقلاً معين کرده يا برحسب معرفى اشخاص ذى‌نفع.


۱۰. اظهار کتبى و صريح با قيد التزام از کليهٔ اشخاصى که با متوفى در يک‌جا زندگى کرده و يا اموال در تصرف آنها بوده مشعر بر اينکه چيزى از اموال متوفى را خارج يا مخفى نکرده و مطلع نيستند که ديگرى به‌طور مستقيم يا غيرمستقيم اموال متوفى را برده يا مخفى کرده است.

مادهٔ ۱۷۷

صورت‌مجلس مذکور فوق بايد به امضاء کسى‌که مباشر مهر و موم است و اشخاص ذى‌نفع برسد و در صورتى‌که اشخاص مزبور نخواهند يا نتوانند امضاء کنند مراتب در صورت‌مجلس ذکر مى‌شود.

مادهٔ ۱۷۸

کليد قفل‌هائى که روى آن مهر و موم شده در دادگاه بخش بايگانى و اين امر در صورت‌مجلس قيد مى‌شود.

مادهٔ ۱۷۹

نسبت به اموالى که مهر و موم آن ممکن نيست صورت اجمالى از آن برداشته شده و در صورت لزوم نگهبانى بر آن مى‌گمارند.

مادهٔ ۱۸۰

در صورتى‌که از اموال دولتى يا عمومى نزد متوفى امانت باشد اموال نامبرده در همان محلى که متوفى گذارده است مهر و موم خواهد شد مگر اينکه موجبى براى تغيير محل باشد.

مادهٔ ۱۸۱

هرگاه در حين مهر و موم ترکه، وصيت‌نامه يا برگ‌هاى ديگرى پيدا شود که در لفافى مهر و موم شده باشد دادرس مشخصات اوراق و چگونگى مهر و موم و عنوانى‌ که روى آن نوشته شده و نشانهٔ روى لفاف را در صورت‌مجلس نوشته، دادرس و حاضرين اگر معروف باشند و بتوانند امضاء کنند امضاء مى‌نمايند و اگر امتناع از امضاء نمايند امتناع آنها از امضاء نوشته مى‌شود.

مادهٔ ۱۸۲

لفاف مذکور در مادهٔ فوق به دادگاهى که براى رسيدگى به امور ترکه صالح است فرستاده مى‌شود.

مادهٔ ۱۸۳

اگر از عنوان روى لفاف يا علائم ديگرى معلوم شود که برگ‌ها متعلق به غير متوفى است دادرس برگ‌ها را به صاحبان آن رد نموده و رسيد دريافت مى‌نمايد و مشخصات آن‌را در صورت‌مجلس مى‌نويسد و اگر صاحبان برگ‌ها حاضر نباشند آن‌را تأمين مى‌نمايد تا صاحبان آنها مطالبه نمايند.


حکم اين ماده، در موردى جارى است که معارضى نباشد والاّ مطابق مادهٔ قبل رفتار خواهد شد.

مادهٔ ۱۸۴

هرگاه وصيت‌نامه در لفاف نباشد دادرس اوصاف آن‌را در صورت‌مجلس نوشته آن‌را به دادگاهى که براى رسيدگى به امور ترکه صالح است مى‌فرستد.

مادهٔ ۱۸۵

دادگاهى که لفاف مذکور در مواد فوق به آنجا فرستاده شده است آن‌را باز مى‌کند و در صورتى‌که برگ‌ها جزو ترکه باشد امانت نگاه مى‌دارد والاّ اگر صاحبان آن حاضر باشند به آنها داده مى‌شود و اگر حاضر نيستند محفوظ مى‌ماند تا صاحبان آن حاضر شوند و اگر معلوم نباشد که برگ‌ها متعلق به کيست برگ‌ها در دادگاه مى‌ماند تا صاحب آن معلوم شود.

مادهٔ ۱۸۶

اگر به دادرس در ضمن عمليات مهر و موم اطلاعى راجع به وجود وصيت‌نامه داده شود، دادرس جستجو نموده و چنانچه وصيت‌نامه موجود باشد به‌ترتيب مذکور در مادهٔ ۱۸۴ (در مجموعهٔ قوانين سال ۱۳۱۹ به‌ ترتيب مذکور در مادهٔ ۱۸۳ آمده است.) عمل مى‌کند.

مادهٔ ۱۸۷

در مواردى‌که وصيت‌نامهٔ معتبرى به نظر دادرس مى‌رسد که آن وصيت‌نامه مشتمل بر امور فورى باشد دادرس اجازه مى‌دهد که امور مذکور انجام داده شود.

مادهٔ ۱۸۸

در موقع مهر و موم يا برداشتن مهر و مومِ اشياء يا نوشتجاتى که داخل آن ترکه نبوده و متعلق به زن يا شوهر متوفى يا متعلق به غير باشد به صاحبان آنها رد و مشخصات اشياء نامبرده در صورت‌مجلس نوشته مى‌شود.

مادهٔ ۱۸۹

آن مقدار از اثاث‌البيت و غيره که براى زندگانى عيال و اولاد متوفى ضرورت دارد و هم‌چنين اشيائى که قابل مهر و موم نيست، مهر و موم نمى‌شود و اشياءِ مزبور در صورت‌مجلس توصيف مى‌گردد.

مادهٔ ۱۹۰

هزينه‌اى که براى کفن و دفن متوفى با رعايت شئون او لازم و ضرورى است از وجوه نقد برداشته مى‌شود و اگر وجه نقد نباشد از ترکه برداشته شده و به فروش مى‌رسد و بقيه مهر و موم خواهد شد.

مادهٔ ۱۹۱

در صورتى‌که متوفى مالى نداشته يا مال قابل مهر و موم نباشد دادرس صورت‌مجلسى تنظيم نموده و اين مطلب را در آن قيد مى‌نمايد.

مادهٔ ۱۹۲

بعد از تحرير ترکه درخواست مهر و موم پذيرفته نمى‌شود و اگر در اثناء تحرير ترکه درخواست مهر و موم بشود فقط آن مقدارى که تحرير نشده است مهر و موم مى‌گردد.

مادهٔ ۱۹۳

اشياءِ ضايع‌شدنى يا اشيائى که نگاهدارى آنها مستلزم هزينهٔ بى‌تناسب است يا اموال کم‌قيمتى که حمل و نقل و نگاهدارى آنها مستلزم زحمت و اشغال مکان وسيعى است ممکن است مهر و موم نشود و در اين‌صورت اگر اشياءِ نامبرده مورد احتياج اشخاص واجب‌النفقه نباشد فروخته شده و پول آن در صندوق دادگسترى يا يکى از بانک‌هاى معتبر توديع مى‌شود.