دادن اموال به‌طور موقت به تصرف ورثه

مادهٔ ۱۳۶

بعد از گذشتن دو سال تمام از آخرين خبر غائب، ورثهٔ او مى‌توانند از دادگاه درخواست کنند که دارائى غائب به تصرف آنها داده شود.

مادهٔ ۱۳۷

درخواست بايد کتبى و مشتمل بر امور زير باشد:


۱. نام و مشخصات درخواست‌کننده.

۲. مشخصات غائب.

۳. تاريخ غيبت.

۴. ادله و جهانى که به‌موجب آن درخواست‌کننده حق اين درخواست را براى خود قائل است.

مادهٔ ۱۳۸

پس از وصول درخواست‌نامه، دادگاه با حضور درخواست‌کننده و دادستان به دلائل درخواست رسيدگى مى‌نمايد و نيز راجع به اقامتگاه غائب و تاريخ غيبت و معلوم نبودن محل او بازجوئى لازم نموده و در صورت احراز صلاحيت درخواست‌کننده آگهى مشتمل بر درخواست نامبرده و دعوت اشخاصى که از غائب اطلاعى دارند براى اظهار اطلاع به دادگاه ترتيب مى‌دهد.

مادهٔ ۱۳۹

آگهى مذکور فوق در سه دفعهٔ متوالى هرکدام به فاصلهٔ يک ماه منتشر مى‌شود و پس از يک سال از تاريخ نشر آخرين آگهى در صورت وجود شرايط مذکور در مادهٔ ۱۰۲۵ و ۱۰۲۶ قانون مدنى اموال غائب به تصرف ورثهٔ او داده مى‌شود.

مادهٔ ۱۰۲۵

وراث غائب مفقود‌الاثر مى‌توانند قبل از صدور حکم موت فرضى او نيز از محکمه تقاضا نمايند که دارائى او را به تصرف آنها بدهد مشروط بر اينکه اولاً غائب مزبور کسى را براى اداره کردن اموال خود معين نکرده باشد و ثانياً دو سال تمام از آخرين خبر غائب گذشته باشد بدون اينکه حيات يا ممات او معلوم باشد. در مورد اين ماده رعايت مادهٔ ۱۰۲۳ راجع به اعلان مدت يک سال حتمى است.

مادهٔ ۱۰۲۶

در مورد مادهٔ قبل وراث بايد ضامن و يا تضمينات کافيهٔ ديگر بدهند تا در صورت مراجعت غائب و يا در صورتى‌که اشخاص ثالث حقى بر اموال او داشته باشند از عهدهٔ اموال و يا حق اشخاص ثالث برآيند تضمينات مزبور تا موقع صدور حکم موت فرضى غائب باقى خواهد بود.

مادهٔ ۱۴۰

در صورتى‌که غائب براى ادارهٔ اموال خود کسى را معين کرده باشد و آن کس فوت شود يا به جهت ديگرى صلاحيت وى براى ادارهٔ اموال از بين برود امين براى ادارهٔ اموال معين مى‌گردد و اموال به تصرف ورثه داده نمى‌شود تا حکم موت فرضى غائب صادر شود.

مادهٔ ۱۴۱

هرگاه در بين اموال غائب مال ضايع‌شدنى باشد ورثه يا امين که اموال غائب به تصرف آنها داده شده آن مال را فروخته و از نتيجهٔ فروش با رعايت مصلحت غائب مالى خريدارى و يا اقدام ديگرى که به صرفهٔ غائب باشد، مى‌نمايد.

مادهٔ ۱۴۲

هريک از امين و ورثه که اموال غائب به تصرف آنها داده شده است مى‌توانند با اجازهٔ دادستان اموال منقولهٔ غائب را که مورد احتياج نيستت فروخته و از پول آن مال ديگرى که موافق مصلحت غائب باشد، خريدارى و يا اقدام ديگرى که به صرفهٔ غائب باشد بنمايند.

مادهٔ ۱۴۳

در موردى‌که اموال غائب به ورثه تسليم مى‌شود هرگاه وصيتى شده باشد بايد اموال مورد وصيت به وصى يا موصى‌له داده مى‌شود مشروط به اينکه مطابق مادهٔ ۱۰۲۶ قانون مدنى تأمين بدهند.

مادهٔ ۱۴۴

ورثه و وصى و موصى‌له که اموال غائب موقتاً به آنها تسليم مى‌شود بايد اموال را با رعايت مصلحت غائب حفظ و اداره نمايند و آنها در ادارهٔ اموال غائب به منزلهٔ وکيل او خواهند بود.

مادهٔ ۱۴۵

در مورد تسليم اموال به امين يا ورثه، دادگاه به درخواست يکى از ورثه يا امين صورتى از اموال و اسناد غائب تنظيم مى‌نمايد و اين‌صورت در دفتر دادگاه بايگانى مى‌شود و اشخاص ذى‌نفع مى‌توانند از آن رونوشت بگيرند.

مادهٔ ۱۴۶

در صورتى‌که ورثه درخواست‌ کنند صورت اموال با حضور دادستان تنظيم و بهاءِ اموال به توسط کارشناس معين و در صورت اموال بهاءِ آن قيد شود، دادگاه درخواست نامبرده را مى‌پذيرد و هزينهٔ ارزيابى از مال غائب برداشته خواهد شد.

مادهٔ ۱۴۷

نفقهٔ اشخاص واجب‌النفقهٔ غائب و ديون غائب از وجوه نقد يا منافع اموال او داده مى‌شود و در صورت عدم کفايت از اموال منقوله فروخته خواهد شد و اگر اموال منقول هم کافى نباشد از اموال غيرمنقول فروخته مى‌شود.

مادهٔ ۱۴۸

در غير مورد مادهٔ قبل ورثه و امين حق ندارند اموال غيرمنقول غائب را بفروشند يا رهن بگذارند.

مادهٔ ۱۴۹

در دعوى بر غائب، ورثه يا امين که مال به تصرف آنها داده شده طرف دعوى خواهند بود و هم‌چنين ورثه يا امين حق دارند براى وصول مطالبات غائب اقامهٔ دعوى نمايند.

مادهٔ ۱۵۰

در موردى‌که اموال غائب به تصرف ورثه يا امين داده شده باشد دادگاه مى‌تواند حق‌الزحمهٔ متناسبى از درآمد اموال براى ورثه يا امين معين نمايد. هزينهٔ حفظ و ادارهٔ اموال غائب از اموال غائب برداشته مى‌شود.

مادهٔ ۱۵۱

هرگاه بين ورثهٔ غائب، غائبى بوده که محتاج به تعيين امين باشد، براى او نيز امينى معين و سهم شخص غائب به امين سپرده مى‌شود.

مادهٔ ۱۵۲

هرگاه بين ورثهٔ غائب محجورى باشد سهم او به ولى يا قيم يا وصى سپرده خواهد شد.