مادهٔ ۴۷

مستخدمين رسمى دولت سالى يک ماه حق مرخصى با استفاده از حقوق و فوق‌العاده‌هاى مربوط را دارند.

مادهٔ ۴۸

مستخدمين رسمى در صورت ابتلا به بيمارى‌هائى که مانع از انجام خدمت آنان باشد از مرخصى استعلاجى استفاده خواهند کرد.


تبصره:

جز در بيمارى‌هاى صعب‌العلاج، حداکثر مدت استفاده از مرخصى استعلاجى چهار ماه در سال خواهد بود(۱) .


(۱رخصى استعلاجى مربوط به مستخدمين رزمنده طبق مادهٔ ۱۴ قانون برقرارى حقوق وظيفه از کارافتادگى و وظيفه عائله تحت تکفل جانبازان و شهداى انقلاب‌اسلامى و جنگ تحميلى مصوب ۲۵/۱۱/۶۱ مجلس شوراى اسلامى اعطاء مى‌شود و شامل محدوديت موضوع تبصره مادهٔ ۴۸ نخواهد بود. مادهٔ ۱۹ قانون تسهيلات استخدامى و اجتماعى جانبازان مصوب ۳۱/۳/۷۴ نيز محدوديت مذکور را براى جانبازانى که کميسيون پزشکى تأييد نمايد منتفى نموده است.

مادهٔ ۴۹

مستخدم رسمى مى‌تواند با موافقت وزارتخانه يا مؤسسه متبوع از مرخصى بدون حقوق استفاده کند.


تبصرهٔ ۱:

مدت مرخصى بدون حقوق از لحاظ بازنشستگى جزو سوابق خدمت محسوب نخواهد شد.


تبصرهٔ ۲:

حداکثر مدتى که مستخدم رسمى در طول خدمت خود مى‌تواند از مرخصى بدون حقوق با موافقت سازمان متبوع استفاده نمايد سه سال خواهد بود، ولى براى ادامه تحصيلات عالى مستخدمينى که در رشته‌هاى دبيرى و آموزگارى خدمت مى‌کنند و فاقد دانشنامه ليسانس هستند همچنين براى ادامه تحصيلات عالى تخصصى در رشته مربوط به شغل مستخدم، حداکثر اين مرخصى تا دو سال ديگر قابل تمديد خواهد بود(۱) .


(۱جوع کنید به قانون اعطاء مرخصى بدون حقوق مستخدمين رسمى يا ثابت که همسر آنان به مأموريت خارج از کشور اعزام مى‌شوند مصوب ۱/۹/۶۶ مجلس شوراى اسلامي.


تبصرهٔ ۳:

محفوظ ماندن پست سازمانى مستخدم رسمى در مدتى که از مرخصى بدون حقوق استفاده مى‌نمايد الزامى نيست. در صورتى‌که پس از پايان دوران مرخصي، پست سازمانى مناسب براى ارجاع به مستخدم مذکور موجود نباشد به حال آماده به خدمت درمى‌آيد.


تبصرهٔ ۴ (الحاقى مصوب ۱۳۵۷):

مدت مرخصى بدون حقوق مستخدم براى ادامه تحصيلات عالى و تخصصى در رشته‌هاى مورد نياز وزارتخانه‌ يا مؤسسه مربوط مشروط به اينکه منجر به اخذ مدرک تحصيلى بشود، از لحاظ بازنشستگى و وظيفه با پرداخت کسور مربوط جزو سابقه خدمت رسمى مستخدم محسوب مى‌شود.


تبصرهٔ ۵ (الحاقى مصوب ۱۳۷۱):

آن دسته از مستخدمين رسمى که همسر آنان در مشاغل حساس دولتى در داخل کشور اشتغال دارند به تبعيت از محل کار همسر مى‌توانند حداکثر تا ۶ سال از مرخصى بدون حقوق استفاده نمايند.


تشخيص مشاغل حساس با پيشنهاد دستگاه مربوطه و تأييد سازمان امور ادارى و استخدامى کشور خواهد بود.

مادهٔ ۵۰

ترتيب تحصيل مرخصى‌هاى موضوع مواد ۴۷ و ۴۸ و ۴۹ اين قانون به‌موجب آئين‌نامه‌اى که از طرف سازمان امور ادارى و استخدامى کشور تهيه و به‌ تصويب هيئت وزيران مى‌رسد تعيين مى‌شود(۱) .


(۱جوع کنید به به آئين‌نامه مرخصى‌ها مندرج در همين مجموعه و نيز به تصويب‌نامه هيئت وزيران راجع به مرخصى کارکنان مناطق جنگي

مادهٔ ۵۱

دولت مکلف است به طرق مقتضى وسايل بهداشت و درمان مستخدمين رسمى و خانواده آنان را فراهم کند.

مادهٔ ۵۲

دولت مکلف است تأسيس مؤسسات تعاونى مستخدمين رسمى را تشويق و با مؤسسات مذکور همکارى و نسبت به آنها کمک لازم بنمايد. نحوه همکارى و کمک دولت به مؤسسات مذکور طبق آئين‌نامه‌اى خواهد بود که به‌وسيلهٔ سازمان امور ادارى و استخدامى کشور تهيه و به‌ تصويب هيئت وزيران خواهد رسيد(۱) .


(۱راى اطلاع بيشتر به آئين‌نامه اجرائى اين ماده موضوع تصويب‌نامه شماره ۸۳۳۸۰ مورخ ۲۸/۱۰/۶۲ ثبات وزيران در مورد نحوه همکارى و کمک دولت به مؤسسات تعاونى مراجعه شود.

مادهٔ ۵۳

وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتى مکلف هستند در تأمين شرايط بهداشتى و ايمنى و ايجاد محيط مناسب کار براى مستخدمين اقدامات لازم را به‌عمل آورند(۱) .


(۱جوع کنید به دستورالعمل شمارهٔ ۱۵ سازمان امور ادارى و استخدامى کشور راجع به ملبوس پاره‌اى از مستخدمين دولت و به تصويب‌نامه هيئت وزيران راجع به پرداخت بهاءِ لباس کار به مستخدمين به شمارهٔ ۴۳۷۷ مورخ ۱۶/۱۰/۵۹.


سازمان امور ادارى و استخدامى کشور موظف است در اين مورد نظارت و هدايت لازم را معمول دارد.