مادهٔ ۱۳۲۱

اماره عبارت از اوضاع و احوالى است که به حکم قانون يا در نظر قاضى دليل بر امرى شناخته مى‌شود.

مادهٔ ۱۳۲۲

امارات قانونى اماراتى است که قانون آن را دليل بر امرى قرار داده: مثل امارات مذکور در اين قانون از قبيل مواد ۳۵ و ۱۰۹ و ۱۱۰-۱۱۵ و ۱۱۵۹ و غير آنها و ساير امارات مصرحه در قوانين ديگر.

مادهٔ ۱۳۲۳

امارات قانونى در کليهٔ دعاوى (اگرچه از دعاوى باشد که به شهادت شهود قابل اثبات نيست) معتبر است مگر آنکه دليل برخلاف آن موجود باشد.

مادهٔ ۱۳۲۴

اماراتى که به نظر قاضى واگذار شده عبارت است از اوضاع و احوالى در خصوص مورد و در صورتى‌ قابل استناد است که دعوا به شهادت شهود قابل اثبات باشد يا ادلهٔ ديگر را تکميل کند.