مادهٔ ۹۷۶ (مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۱۳)

اشخاص ذيل تبعهٔ ايران محسوب مى‌شوند:


۱. کليهٔ ساکنين ايران به‌استثناء اشخاصى که تبعيت خارجى آنها مسلم باشد، تبعيت خارجى کسانى مسلم است که مدارک تابعيت آنها مورد اعتراض دولت ايران نباشد


۲. کسانى که پدر آنها ايرانى است اعم از اينکه در ايران يا در خارجه متولد شده باشند


۳. کسانى که در ايران متولد شده و پدر و مادر آنان غير معلوم باشند


۴. کسانى که در ايران از پدر و مادر خارجى که يکى از آنها در ايران متولد شده به‌وجود آمده‌اند


۵. کسانى که در ايران از پدرى که تبعهٔ خارجى است به‌وجود آمده و بلافاصله پس از رسيدن به هجده سال تمام لااقل يک‌سال ديگر در ايران اقامت کرده باشند والاّ قبول شدن آنها به تابعيت ايران بر طبق مقرراتى خواهد بود که مطابق قانون براى تحصيل تابعيت ايران مقرر است


۶. هر زن تبعهٔ خارجى که شوهر ايرانى اختيار کند


۷. هر تبعهٔ خارجى که تابعيت ايران را تحصيل کرده باشد.


تبصره:

اطفال متولد از نمايندگان سياسى و قنسولى خارجى مشمول فقرهٔ ۴ و ۵ نخواهند بود.

مادهٔ ۹۷۷

- هرگاه اشخاص مذکور در بند ۴ مادهٔ ۹۷۶ پس از رسيدن به سن ۱۸ سال تمام بخواهند تابعيت پدر خودر را قبول کنند بايد ظرف يک‌سال درخواست کتبى به ضميمهٔ تصديق دولت متبوع پدر آنها داير به اينکه آنها را تبعهٔ خود خواهند شناخت به وزارت امور خارجه تسليم نمايند.


- هرگاه اشخاص مذکور در بند ۵ مادهٔ ۹۷۶ پس از رسيدن به سن ۱۸ سال تمام بخواهند به تابعيت پدر خود باقى بمانند بايد ظرف يک‌سال درخواست کتبى به ضميمهٔ تصديق دولت متبوع پدر آنها داير به اينکه آنها را تبعهٔ خود خواهد شناخت به وزارت امور خارجه تسليم نمايند(۱).


(۱صلاحى مورخ ۲۷/۱۱/۱۳۴۸، روزنامهٔ رسمى شمارهٔ ۷۳۱۷ - ۲۸/۱۲/۱۳۴۸. مادهٔ ۹۷۷ مصوب ۱۳۱۳ - اشخاص مذکور در فقرهٔ ۴ و ۵ حق دارند پس از رسيدن به سن هجده سال تمام تا يک‌سال تابعيت پدر خود را قبول کنند مشروط بر اينکه در ظرف مدت فوق اظهاريهٔ کتبى تقديم وزارت خارجه نمايند و تصديق دولت متبوع پدر آنها داير به اينکه آنها را تبعهٔ خود خواهند شناخت ضميمهٔ اظهاريه باشد.

مادهٔ ۹۷۸

نسبت به اطفالى که در ايران از اتباع دولى متولد شده‌اند که در مملکت متبوع آنها اطفال متولد از اتباع ايرانى را به‌موجب مقررات تبعهٔ خود محسوب داشته و رجوع آنها را به تبعيت ايران منوط به اجازه مى‌کنند معاملهٔ متقابله خواهد شد.

مادهٔ ۹۷۹

اشخاصى که داراى شرايط ذيل باشند مى‌توانند تابعيت ايران را تحصيل کنند:


۱. به سن هجده سال تمام رسيده باشند

۲. پنج سال اعم از متوالى يا متناوب در ايران ساکن بوده باشند

۳. فرارى از خدمت نظامى نباشند

۴. در هيچ مملکتى به جنحهٔ مهم يا جنايت غير سياسى محکوم نشده باشند.


در مورد فقرهٔ دوم اين ماده مدت اقامت در خارجه براى خدمت دولت ايران در حکم اقامت در خاک ايران است.

مادهٔ ۹۸۰

کسانى که به امور عام‌المنفعهٔ ايران خدمت يا مساعدت شايانى کرده باشند و همچنين اشخاصى که داراى عيال ايرانى هستند و از او اولاد دارند و يا داراى مقامات عالى علمى و متخصص در امور عام‌المنفعه مى‌باشند و تقاضاى ورود به تابعيت دولت جمهورى‌اسلامى ايران مى‌نمايند در صورتى‌که دولت ورود آنها را به تابعيت دولت جمهورى‌اسلامى صلاح بداند بدون رعايت شرط اقامت ممکن است با تصويب هيئت وزيران به تابعيت ايران قبول شوند(۱) .


(۱صلاحى مورخ ۸/۱۰/۱۳۶۱. مادهٔ ۹۸۰ مصوب ۱۳۱۳ - کسانى که به امور عام‌المنفعه ايران خدمت يا مساعدت شايانى کرده باشند و همچنين اشخاصى که داراى عيال ايرانى و از او اولاد دارند و يا داراى مقامات عالى علمى و متخصص در امور عام‌المنفعه هستند و تقاضاى ورود به تابعيت دولت شاهنشاهى را مى‌نمايند در صورتى‌که دولت ورود آنها را به تابعيت دولت شاهنشاهى صلاح بداند بدون رعايت شرط اقامت ممکن است با تصويب هيئت وزراء به تبعيت ايران قبول شوند.

مادهٔ ۹۸۱

حذف شده است(۱).


(۱صلاحى (حذف) مورخ ۸/۱۰/۱۳۶۱. مادهٔ ۹۸۱ مصوب ۱۳۱۳ - اگر در ظرف مدت پنج سال از تاريخ صدور سند تابعيت معلوم شود شخصى که به تبعيت ايران قبول شده فرارى از خدمت نظام بوده و همچنين هرگاه قبل از انقضاء مدتى که مطابق قوانين ايران نسبت به جرم يا مجازات مرور زمان حاصل مى‌شود معلوم گردد شخصى که به تبعيت قبول شده محکوم به جنحه مهم يا جنايت عمومى است هيئت وزراء حکم خروجى او را از تابعيت ايران صادر خواهد کرد.


تبصره:

اتباع خارجه که به تابعيت ايران قبول مى‌شوند در صورتى‌که در ممالک خارجه متوقف باشند و مرتکب عمليات ذيل شوند علاوه بر اجراء مجازات‌هاى مقرره با اجازهٔ هيئت وزراء تابعيت ايران از آنها سلب خواهد شد:


- کسانى که مرتکب عملياتى بر ضد امنيت داخلى و خارجى مملکت ايران شوند و مخالفت و ضديت با اساس حکومت ملى و آزادى بنمايند


- کسانى که خدمت نظام وظيفه را به‌طورى‌که قانون ايران مقرر مى‌دارد ايفاء ننمايند.

مادهٔ ۹۸۲

اشخاصى که تحصيل تابعيت ايرانى نموده يا بنمايند از کليهٔ حقوقى که براى ايرانيان مقرر است بهره‌مند مى‌شوند ليکن نمى‌توانند به مقامات ذيل نائل گردند:


۱. رياست جمهورى و معاونين او.

۲. عضويت در شوراى نگهبان و رياست قوهٔ قضائيه.

۳. وزارت و کفالت وزارت و استاندارى و فرمانداري.

۴. عضويت در مجلس شوراى اسلامي.

۵. عضويت شوراهاى استان و شهرستان و شهر.

۶. استخدام در وزارت امور خارجه و نيز احراز هرگونه پست و مأموريت سياسي.

۷. قضاوت

۸. عالى‌ترين ردهٔ فرماندهى در ارتش و سپاه و نيروى انتظامي.

۹. تصدى پست‌هاى مهم اطلاعاتى و امنيتى.


اصلاحى مورخ ۸/۱۰/۱۳۶۱. مادهٔ ۹۸۲ مصوب ۱۳۱۳ - اشخاصى که تحصيل تابعيت ايرانى نموده يا بنمايند از کليهٔ حقوقى که براى ايرانيان مقرر است به‌استثناء حق رسيدن به مقام وزارت و کفالت وزارت و يا هرگونه مأموريت سياسى خارجه بهره‌مند مى‌شوند ليکن نمى‌توانند به مقامات ذيل نائل گردند مگر پس از ده سال از تاريخ صدور سند تابعيت:


۱. عضويت مجالس مقننه

۲. عضويت انجمن‌هاى ايالتى و ولايتى و بلدى

۳. استخدام وزارت امور خارجه

مادهٔ ۹۸۳

درخواست تابعيت بايد مستقيماً يا به توسط حکام يا ولات به وزارت امور خارجه تسليم شده و داراى منضمات ذيل باشد:


۱. سواد مصدق اسناد هويت تقاضاکننده و عيال و اولاد او؛


۲. تصديق‌نامهٔ نظميه دائر به تعيين مدت اقامت تقاضاکننده در ايران و نداشتن سوء سابقه و داشتن مکنت کافى يا شغل معين براى تأمين معاش. وزارت امور خارجه در صورت لزوم اطلاعات راجعه ‌به شخص تقاضاکننده را تکميل و آن را به هيئت وزراء ارسال خواهد نمود تا هيئت مزبور در قبول يا رد آن تصميم مقتضى اتخاذ کند در صورت قبول شدن تقاضا، سند تابعيت به درخواست‌کننده تسليم خواهد شد.

مادهٔ ۹۸۴

زن و اولاد صغير کسانى که بر طبق اين قانون تحصيل تابعيت ايران مى‌نمايند تبعهٔ دولت ايران شناخته مى‌شوند ولى زن در ظرف يک‌سال از تاريخ صدور سند تابعيت شوهر و اولاد صغير در ظرف يک‌سال از تاريخ رسيدن به سن هجده سال تمام مى‌توانند اظهاريهٔ کتبى به وزارت امور خارجه داده و تابعيت مملکت سابق شوهر و يا پدر را قبول کند ليکن به اظهاريهٔ اولاد اعم از ذکور و اناث بايد تصديق مذکور در مادهٔ ۹۷۷ ضميمه شود.

مادهٔ ۹۸۵

تحصيل تابعيت ايرانى پدر به‌هيچ‌وجه دربارهٔ اولاد او که در تاريخ تقاضانامه به سن هجده سال تمام رسيده‌اند مؤثر نمى‌باشد.