مادهٔ ۱۰۰۲

اقامتگاه هر شخصى عبارت از محلى است که شخص در آنجا سکونت داشته و مرکز مهم امور او نيز در آنجا باشد اگر محل سکونت شخصى غير از مرکز مهم امور او باشد مرکز امور او اقامتگاه محسوب است.


اقامتگاه اشخاص حقوقى مرکز عمليات آنها خواهد بود.

مادهٔ ۱۰۰۳

هيچ‌کس نمى‌تواند بيش از يک اقامتگاه داشته باشد.

مادهٔ ۱۰۰۴

تغيير اقامتگاه به‌وسيلهٔ سکونت حقيقى در محل ديگر به عمل مى‌آيد مشروط بر اينکه مرکز مهم امور او نيز به همان محل انتقال يافته باشد.

مادهٔ ۱۰۰۵

اقامتگاه زن شوهردار همان اقامتگاه شوهر است معذٰلک زنى که شوهر او اقامتگاه معلومى ندارد و همچنين زنى که با رضايت شوهر خود و يا با اجازهٔ محکمه مسکن عليحده، اختيار کرده مى‌تواند اقامتگاه شخصى عليحده نيز داشته باشد.

مادهٔ ۱۰۰۶

اقامتگاه صغير و محجور همان اقامتگاه ولى يا قيم آنها است.

مادهٔ ۱۰۰۷

اقامتگاه مأمورين دولتي، محلى است که در آنجا مأموريت ثابت دارند.

مادهٔ ۱۰۰۸

اقامتگاه افراد نظامى که در ساخلو هستند محل ساخلو آنها است.

مادهٔ ۱۰۰۹

اگر اشخاص کبير که معمولاً نزد ديگرى کار يا خدمت مى‌کنند در منزل کارفرما يا مخدوم خود سکونت داشته باشند اقامتگاه آنها همان اقامتگاه کارفرما يا مخدوم آنها خواهد بود.

مادهٔ ۱۰۱۰

اگر ضمن معامله يا قراردادى طرفين معامله يا يکى از آنها براى اجراء تعهدات حاصله از آن معامله محلى غير از اقامتگاه حقيقى خود انتخاب کرده باشد نسبت به دعاوى راجعه ‌به آن معامله محلى که انتخاب شده است اقامتگاه او محسوب خواهد شد و همچنين است در صورتى‌که براى ابلاغ دعوى و احضار و اخطار محلى را غير از اقامتگاه حقيقى خود معين کند.