مادهٔ ۴۶۸

در اجارهٔ اشياء، مدت اجاره بايد معين شود والاّ اجاره باطل است.

مادهٔ ۴۶۹

مدت اجاره از روزى شروع مى‌شود که بين طرفين مقرر شده و اگر در عقد اجاره، ابتداى مدت ذکر نشده باشد از وقت عقد محسوب است.

مادهٔ ۴۷۰

در صحت اجاره، قدرت بر تسليم عين مستأجره شرط است.

مادهٔ ۴۷۱

براى صحت اجاره بايد انتفاع از عين مستأجره با بقاء اصل آن ممکن باشد.

مادهٔ ۴۷۲

عين مستأجره بايد معين باشد و اجارهٔ عين مجهول يا مردد باطل است.

مادهٔ ۴۷۳

لازم نيست که موجر، مالک عين مستأجره باشد ولى بايد مالک منافع آن باشد.

مادهٔ ۴۷۴

مستأجر مى‌تواند عين مستأجره را به ديگرى اجاره دهد مگر اينکه در عقد اجاره خلاف آن شرط شده باشد.

مادهٔ ۴۷۵

اجاره مال مشاع، جايز است ليکن تسليم عين مستأجره موقوف است به اذن شريک.

مادهٔ ۴۷۶

موجر بايد عين مستأجره را تسليم مستأجر کند و در صورت امتناع، موجر اجبار مى‌شود و در صورت تعذر اجبار، مستأجر خيار فسخ دارد.

مادهٔ ۴۷۷

موجر بايد عين مستأجره را در حالتى تسليم نمايد که مستأجر بتواند استفاده مطلوبه را بکند.

مادهٔ ۴۷۸

هرگاه معلوم شود عين مستأجره در حال اجاره معيوب بوده، مستأجر مى‌تواند اجاره را فسخ کند يا به همان نحوى که بوده است اجاره را با تمام اجرت قبول کند ولى اگر موجر رفع عيب کند به‌نحوى که به مستأجر ضررى نرسد مستأجر حق فسخ ندارد.

مادهٔ ۴۷۹

عيبى که فسخ اجاره مى‌شود عيبى است که موجب نقصان منفعت يا صعوبت در انتفاع باشد.

مادهٔ ۴۸۰

عيبى که بعد از عقد و قبل از قبض منفعت، در عين مستأجره حادث شود موجب خيار است و اگر عيب در اثناء مدت اجاره حادث شود نسبت به بقيهٔ مدت، خيار ثابت است.

مادهٔ ۴۸۱

هرگاه عين مستأجره به واسطهٔ عيب از قابليت انتفاع خارج شده و نتوان رفع عيب نمود اجاره باطل مى‌شود.

مادهٔ ۴۸۲

اگر مورد اجاره عين کلى باشد و فردى که موجر داده معيوب درآيد مستأجر حق فسخ ندارد و مى‌تواند موجر را مجبور به تبديل آن نمايد و اگر تبديل آن ممکن نباشد حق فسخ خواهد داشت.

مادهٔ ۴۸۳

اگر در مدت اجاره، عين مستأجره به واسطهٔ حادثه، کلاً يا بعضاً تلف شود اجاره از زمان تلف نسبت به مقدار تلف شده منفسخ مى‌شود و در صورت تلف بعض آن، مستأجر حق دارد اجاره را نسبت به بقيه فسخ کند يا فقط مطالبهٔ تقليل نسبى مال‌الاجاره نمايد.

مادهٔ ۴۸۴

موجر نمى‌تواند در مدت اجاره، در عين مستأجره تغييرى دهد که منافى مقصود مستأجر از استيجار باشد.

مادهٔ ۴۸۵

اگر در مدت اجاره، در عين مستأجره تعميراتى لازم آيد که تأخير در آن موجب ضرر موجر باشد مستأجر نمى‌تواند مانع تعميرات مزبوره گردد اگرچه در مدت تمام يا قسمتى از زمان تعمير نتواند از عين مستأجره کلاً يا بعضاً استفاده نمايد، در اين‌صورت حق فسخ اجاره را خواهد داشت.

مادهٔ ۴۸۶

تعميرات و کليهٔ مخارجى که در عين مستأجره براى امکان انتفاع از آن لازم است به عهدهٔ مالک است مگر آنکه شرط خلاف شده يا عرف بلد برخلاف آن جارى باشد و هم‌چنين است آلات و ادواتى که براى امکان انتفاع از عين مستأجره لازم مى‌باشد.

مادهٔ ۴۸۷

هرگاه مستأجر نسبت به عين مستأجره تعدى يا تفريط نمايد و موجر قادر بر منع آن نباشد موجر حق فسخ دارد.