- مادهٔ ۵۱۲:

در اجارهٔ اشخاص، کسى که اجاره مى‌کند مستأجر و کسى که مورد اجاره واقع مى‌شود اجير و مال‌الاجاره، اجرت‌ ناميده مى‌شود.


- مادهٔ ۵۱۳:

اقسام عمدهٔ اجارهٔ اشخاص از قرار ذيل است:

اجارۀ خدمه و کارگر

مادهٔ ۵۱۴

خادم يا کارگر نمى‌تواند اجير شود مگر براى مدت معينى يا براى انجام امر معيني.

مادهٔ ۵۱۵

اگر کسى بدون تعيين انتهاى مدت، اجير شود مدت اجاره محدود خواهد بود به مدتى که مزد از قرار آن معين شده است بنابراين اگر مزد اجير از قرار روز يا هفته يا ماه يا سالى فلان مبلغ معين شده باشد مدت اجاره محدود به يک روز يا يک هفته يا يک‌ماه يا يک‌سال خواهد بود و پس از انقضاء مدت مزبور، اجاره برطرف مى‌شود ولى اگر پس از انقضاء مدت، اجير به خدمت خود دوام دهد و موجر او را نگاه دارد، اجير نظير به مراضات حاصله به همان‌طورى‌که در زمان اجاره بين او و موجر مقرر بود مستحق اجرت خواهد شد.

اجارهٔ متصدى حمل و نقل

مادهٔ ۵۱۶

تعهدات متصديان حمل و نقل اعم از اينکه از راه خشکى يا آب يا هوا باشد براى حفاظت و نگاهدارى اشيائى که به آنها سپرده مى‌شود همان است که براى امانت‌داران مقرر است بنابراين در صورت تفريط يا تعدى مسئول تلف يا ضايع شدن اشيائى خواهند بود که براى حمل به آنها داده مى‌شود و اين مسئوليت از تاريخ تحويل اشياء به آنان خواهد بود.

مادهٔ ۵۱۷

مفاد مادهٔ ۵۰۹. در مورد متصديان حمل و نقل نيز مجرى خواهد بود.