- مادهٔ ۴۶۶:

اجاره عقدى است که به‌موجب آن، مستأجر، مالک منافع عين مستأجره مى‌شود، اجاره‌دهنده را موجر و اجاره‌کننده را مستأجر و مورد اجاره را عين مستأجره گويند.


- مادهٔ ۴۶۷:

مورد اجاره ممکن است اشياء يا حيوان يا انسان باشد.