مادهٔ ۷۳۴

کفالت عقدى است که به‌موجب آن احد طرفين در مقابل طرف ديگر احضار شخص ثالثى را تعهد مى‌کند.


متعهد را کفيل، شخص ثالث را مکفول و طرف ديگر را مکفول‌له مى‌گويند.

مادهٔ ۷۳۵

کفالت به رضاى کفيل و مکفول‌له واقع مى‌شود.

مادهٔ ۷۳۶

در صحت کفالت، علم کفيل به ثبوت حقى برعهدهٔ مکفول، شرط نيست بلکه دعوى حق از طرف مکفول‌له کافى است اگرچه مکفول منکر آن باشد.

مادهٔ ۷۳۷

کفالت ممکن است مطلق باشد يا موقت و در صورت موقت بودن بايد مدت آن معلوم باشد.

مادهٔ ۷۳۸

ممکن است شخص ديگرى کفيل کفيل شود.

مادهٔ ۷۳۹

در کفالت مطلق، مکفول‌له هر وقت بخواهد مى‌تواند احضار مکفول را تقاضا کند ولى در کفالت موقت قبل از رسيدن موعد، حق مطالبه ندارد.

مادهٔ ۷۴۰

کفيل بايد مکفول را در زمان و مکانى که تعهد کرده است حاضر نمايد والاّ بايد از عهدهٔ حقى که برعهدهٔ مکفول ثابت مى‌شود برآيد.

مادهٔ ۷۴۱

اگر کفيل ملتزم شده باشد که مالى در صورت عدم احضار مکفول بدهد بايد به‌نحوى که ملتزم شده است عمل کند.

مادهٔ ۷۴۲

اگر در کفالت محل تسليم معين نشده باشد کفيل بايد مکفول را در محل عقد تسليم کند مگر اينکه عقد منصرف به محل ديگر باشد.

مادهٔ ۷۴۳

اگر مکفول غايب باشد به کفيل مهلتى که براى حاضر کردن مکفول کافى باشد داده مى‌شود.

مادهٔ ۷۴۴

اگر کفيل مکفول را در غير زمان و مکان مقرر يا برخلاف شرايطى که کرده‌اند تسليم کند قبول آن بر مکفول‌له لازم نيست ليکن اگر قبول کرد کفيل برئ مى‌شود و همچنين اگر مکفول‌له برخلاف مقرر بين طرفين تقاضاى تسليم نمايد کفيل ملزم به قبول نيست.

مادهٔ ۷۴۵

هرکس شخصى را از تحت اقتدار ذيحق يا قائم مقام او بدون رضاى او خارج کند در حکم کفيل است و بايد آن شخص را حاضر کند والاّ بايد از عهدهٔ حقى که بر او ثابت شود برآيد.

مادهٔ ۷۴۶

در موارد ذيل کفيل برئ مى‌شود:


- در صورت حاضر کردن مکفول به‌نحوى که متعهد شده است؛

- در صورتى‌که مکفول در موقع مقرر شخصاً حاضر شود؛

- در صورتى‌که ذمهٔ مکفول به‌نحوى از انحاء از حقى که مکفول‌له بر او دارد برئ شود؛

- در صورتى‌که مکفول‌له کفيل را برئ نمايد؛

- در صورتى‌که حق مکفول‌له به‌نحوى از انحاء به ديگرى منتقل شود؛

- در صورت فوت مکفول.

مادهٔ ۷۴۷

هرگاه کفيل مکفول خود را مطابق شرايط مقرره حاضر کند و مکفول‌له از قبول آن امتناع نمايد کفيل مى‌تواند احضار مکفول و امتناع مکفول‌له را با شهادت معتبر نزد حاکم و يا احضار نزد حاکم اثبات نمايد(۱).


(۱صلاحى مورخ ۱۴/۸/۱۳۷۰. مادهٔ ۷۴۷ مصوب ۱۳۰۷ - هرگاه کفيل، مکفول را مطابق شرايط مقرره حاضر کند و مکفول‌له از تسلّم او امتناع نمايد کفيل با اشهاد يا مراجعه به حاکم برىٔ مى‌شود.

مادهٔ ۷۴۸

فوت مکفول‌له موجب برائت کفيل نمى‌شود.

مادهٔ ۷۴۹

هرگاه يک نفر در مقابل چند نفر، از شخصى کفالت نمايد به تسليم او به يکى از آنها در مقابل ديگران برئ نمى‌شود.

مادهٔ ۷۵۰

در صورتى‌که شخصى کفيل کفيل باشد و ديگرى کفيل او و هٰکذا هر کفيل بايد مکفول خود را حاضر کند و هر کدام از آنها مکفول اصلى را حاضر کرد او و سايرين برئ مى‌شوند و هر کدام که به يکى از جهات مزبور در مادهٔ ۷۴۶ برئ شد کفيل‌هاى مابعد او هم برئ مى‌شوند.

مادهٔ ۷۵۱

هرگاه کفالت به اذن مکفول بوده و کفيل با عدم تمکن از احضار حقى را که به‌عهدهٔ او است اداء نمايد و يا به اذن او اداء حق کند مى‌تواند به مکفول رجوع کرده آنچه را که داده اخذ کند و اگر هيچ‌يک به اذن مکفول نباشد حق رجوع نخواهد داشت.