مادهٔ ۱۸۴

عقود و معاملات به اقسام مختلف منقسم مى‌شوند: لازم، جايز، خياري، منجّز و معلّق.

مادهٔ ۱۸۵

عقد لازم آن است که هيچ‌يک از طرفين معامله، حق فسخ آن را نداشته باشد مگر در موارد معيّنه.

مادهٔ ۱۸۶

عقد جايز آن است که هر يک از طرفين بتواند هر وقتى بخواهد آن را فسخ کند.

مادهٔ ۱۸۷

عقد ممکن است نسبت به يک طرف لازم باشد و نسبت به طرف ديگر جايز.

مادهٔ ۱۸۸

عقد خيارى آن است که براى طرفين يا يکى از آنها يا براى ثالثى اختيار فسخ باشد.

مادهٔ ۱۸۹

عقد منجّز آن است که تأثير آن برحسب انشاء، موقوف به امر ديگرى نباشد والاّ معلق خواهد بود.