مادهٔ ۲۵۲

پرداخت برات با نوع پولى که در آن معين شده به‌عمل مى‌آيد(۱) .


(۱ه رأى وحدت رويه شماره ۹۰ مورخ ۴/۱۰/۱۳۵۳ هيئت عمومى ديوان‌عالى کشور مراجعه شود.

مادهٔ ۲۵۳

اگر دارنده برات به برات‌دهنده يا کسى که برات را به او منتقل کرده است پولى غير از آن نوع که در برات معين شده است بدهد و آن برات در نتيجه نکول يا امتناع از قبول و يا عدم تأديه اعتراض شود دارنده برات مى‌تواند از دهنده برات يا انتقال‌دهنده نوع پولى را که داده يا نوع پولى که در برات معين شده مطالبه کند ولى از ساير مسئولين وجه برات جز نوع پولى که در برات معين‌شده قابل مطالبه نيست.

مادهٔ ۲۵۴

برات به وعده بايد روز آخر وعده پرداخته شود.

مادهٔ ۲۵۵

روز رؤيت در برواتى که به وعده از رؤيت است و روز صدور برات در برواتى که به وعده از تاريخ صدور است حساب نخواهد شد.

مادهٔ ۲۵۶

شخصى که وجه برات را قبل از موعد تأديه نموده در مقابل اشخاصى که نسبت به وجه برات حقى دارند مسئول است.

مادهٔ ۲۵۷

اگر دارنده برات به کسى که قبولى نوشته مهلتى براى پرداخت بدهد به ظهرنويس‌هاى ماقبل خود و برات‌‌دهنده که به مهلت مزبور رضايت نداده‌اند حق رجوع نخواهد داشت.

مادهٔ ۲۵۸

شخصى که در سر وعده وجه برات را مى‌پردازد برى‌الذمه محسوب مى‌شود مگر آنکه وجه برات قانوناً در نزد او توقيف شده باشد.

مادهٔ ۲۵۹

پرداخت وجه برات ممکن است به‌موجب نسخه ثانى يا ثالث يا رابع‌الخ به‌عمل آيد در صورتى‌که در روى آن نسخه قيد شده باشد که پس از پرداخت وجه به‌موجب اين نسخه نسخ ديگر از اعتبار ساقط است.

مادهٔ ۲۶۰

شخصى که وجه برات را برحسب نسخه‌اى بپردازد که در روى آن قبولى نوشته نشده در مقابل شخصى که نسخه قبولى شده را دارد مسئول پرداخت وجه آن است.

مادهٔ ۲۶۱

در صورت گم‌شدن براتى که هنوز قبول نشده است صاحب آن مى‌تواند وصول وجه آن را برحسب نسخه ثانى يا ثالث يا رابع‌الخ تقاضا کند.

مادهٔ ۲۶۲

اگر نسخه مفقود نسخه‌اى باشد که قبولى در روى آن نوشته شده تقاضاى پرداخت از روى نسخه‌هاى ديگر فقط به‌موجب امر محکمه پس از دادن ضامن به‌عمل مى‌آيد.

مادهٔ ۲۶۳

اگر شخصى که برات را گم کرده - اعم از اينکه قبولى نوشته شده يا نشده باشد مى‌تواند نسخه ثانى يا ثالث يا رابع‌الخ را تحصيل نمايد پس از اثبات اينکه برات متعلق به او است مى‌تواند با دادن ضامن تأديه وجه آن به‌موجب امر محکمه مطالبه کند.

مادهٔ ۲۶۴

اگر با وجود تقاضائى که در مورد مواد ۲۶۱ - ۲۶۲ و ۲۶۳ به‌عمل آمده است از تأديه وجه برات امتناع شود صاحب برات مفقود مى‌تواند تمام حقوق خود را به‌موجب اعتراض‌نامه محفوظ بدارد.

مادهٔ ۲۶۵

اعتراض‌نامه مذکور در فوق بايد در ظرف ۲۴ ساعت از تاريخ وعده برات تنظيم شده و در مواعد و به‌ترتيبى که در اين قانون براى ابلاغ اعتراض‌نامه معين شده است به برات‌دهنده و ظهرنويس‌ها ابلاغ گردد.

مادهٔ ۲۶۶

صاحب برات مفقود براى تحصيل نسخه ثانى بايد به ظهرنويسى که بلافاصله قبل از او بوده است رجوع نمايد - ظهرنويس مزبور ملزم است به‌ صاحب برات اختيار مراجعه به ظهرنويس ماقبل خود داده و راهنمائى کند و هم‌چنين هر ظهرنويس بايد اختيار رجوع به ظهرنويس ماقبل خود بدهد تا به برات‌‌دهنده برسد مخارج اين اقدامات برعهده صاحب برات مفقود خواهد بود.


ظهرنويس در صورت امتناع از دادن اختيار مسئول تأديه وجه برات و خساراتى است که بر صاحب برات مفقود وارد شده است.

مادهٔ ۲۶۷

در صورتى‌که ضامن برات مفقود (رجوع به مواد ۲۶۲ و ۲۶۳) مدتى براى ضمانت خود معين نکرده باشد مدت ضمان سه سال است و هرگاه در ظرف اين سه سال رسماً مطالبه يا اقامه دعوى نشده باشد ديگر از اين حيث دعوى برعليه او در محکمه مسموع نخواهد بود.

مادهٔ ۲۶۸

اگر مبلغى از وجه برات پرداخته شود به‌همان اندازه برات‌دهنده و ظهرنويس‌ها برى مى‌شوند و دارنده برات فقط نسبت به بقيه مى‌تواند اعتراض کند.

مادهٔ ۲۶۹

محاکم نمى‌توانند بدون رضايت صاحب برات براى تأديه وجه برات مهلتى بدهند.