مادهٔ ۲۲۸

قبولى برات در خود برات با قيد تاريخ نوشته شده امضاء يا مهر مى‌شود.


در صورتى‌که برات به‌ وعده از رؤيت باشد تاريخ قبولى با تمام حروف نوشته خواهد شد - اگر قبولى بدون تاريخ نوشته شد تاريخ برات تاريخ رؤيت حساب مى‌شود.

مادهٔ ۲۲۹

هر عبارتى که محال عليه در برات نوشته امضاء يا مهر کند قبولى محسوب است مگر اينکه صريحاً عبارت مشعر بر عدم قبول باشد.


اگر عبارت فقط مشعر بر عدم قبول يک جزء از برات باشد بقيه وجه برات قبول‌شده محسوب است.


در صورتى‌که محال عليه بدون تحرير هيچ عبارتى برات را امضاء يا مهر نمايد برات قبول‌‌شده محسوب مى‌شود.

مادهٔ ۲۳۰

قبول‌کننده برات ملزم است وجه آن را سر وعده تأديه نمايد.

مادهٔ ۲۳۱

قبول‌کننده حق نکول ندارد.

مادهٔ ۲۳۲

ممکن است قبولى منحصر به يک قسمت از وجه برات باشد در اين‌صورت دارنده برات بايد براى بقيه اعتراض نمايد.

مادهٔ ۲۳۳

اگر قبولى مشروط به شرط نوشته شد برات نکول شده محسوب مى‌شود ولى مع‌هذا قبول‌کننده به‌شرط در حدود شرطى که نوشته مسئول پرداخت وجه برات است.

مادهٔ ۲۳۴

در قبولى براتى که وجه آن در خارج از محل اقامت قبول‌کننده بايد تأديه شود تصريح به مکان تأديه ضرورى است.

مادهٔ ۲۳۵

برات بايد به‌محض ارائه يا منتهى در ظرف ۲۴ ساعت از تاريخ ارائه قبول يا نکول شود.

مادهٔ ۲۳۶

نکول برات بايد به‌موجب تصديق‌نامه‌اى که رسماً تنظيم مى‌شود محقق گردد - تصديق‌نامه مزبور موسوم است به اعتراض (پروتست) نکول(۱) .


(۱ه آراء اصرارى شماره ۱۶۵۴ مورخ ۱۰/۵/۱۳۴۰ و ۶۲۴ مورخ ۲۰/۴/۱۳۴۵ مراجعه شود.

مادهٔ ۲۳۷

پس از اعتراض نکول ظهرنويس‌ها و برات‌دهنده به تقاضاى دارنده برات بايد ضامنى براى تأديه وجه آن در سر وعده بدهند يا وجه برات را به انضمام مخارج اعتراض‌نامه و مخارج برات رجوعى (اگر باشد) فوراً تأديه نمايند.

مادهٔ ۲۳۸

اگر برعليه کسى که براتى قبول کرده ولى وجه آن را نپرداخته اعتراض عدم تأديه شود دارنده براتى نيز که همان شخص قبول کرده ولى هنوز موعد پرداخت آن نرسيده است مى‌تواند از قبول‌کننده تقاضا نمايد که براى پرداخت وجه آن ضامن دهد يا پرداخت آن را به‌نحو ديگرى تضمين کند.