مادهٔ ۱۸۳

شرکت نسبى شرکتى است که براى امور تجارتى در تحت اسم مخصوصى بين دو يا چند نفر تشکيل و مسئوليت هريک از شرکاء به نسبت سرمايه‌اى است که در شرکت گذاشته.

مادهٔ ۱۸۴

در اسم شرکت نسبى عبارت (شرکت نسبي) و لااقل اسم يک نفر از شرکاء بايد ذکر شود - در صورتى‌که اسم شرکت مشتمل بر اسامى تمام شرکاء نباشد بعد از اسم شريک يا شرکائى که ذکر شده عبارتى از قبيل (و شرکاء) (و برادران) ضرورى است (به زيرنويس تبصره مادهٔ ۴ لايحه قانونى اصلاح قسمتى از قانون تجارت مراجعه شود.)

مادهٔ ۱۸۵

دستور مادهٔ ۱۱۸- ۱۱۹- ۱۲۰- ۱۲۱- ۱۲۲- ۱۲۳ در مورد شرکت نسبى نيز لازم‌الرعايه است.

مادهٔ ۱۸۶

اگر دارائى شرکت نسبى براى تأديه تمام قروض شرکت کافى نباشد هريک از شرکاء به نسبت سرمايه‌اى که در شرکت داشته مسئول تأديه قروض شرکت است.

مادهٔ ۱۸۷

مادام‌که شرکت نسبى منحل نشده مطالبه قروض آن بايد از خود شرکت به‌عمل آيد فقط پس از انحلال طلبکاران مى‌توانند با رعايت مادهٔ فوق به فرد فرد شرکاء مراجعه کنند.

مادهٔ ۱۸۷

مادام‌که شرکت نسبى منحل نشده مطالبه قروض آن بايد از خود شرکت به‌عمل آيد فقط پس از انحلال طلبکاران مى‌توانند با رعايت مادهٔ فوق به فرد فرد شرکاء مراجعه کنند.

مادهٔ ۱۸۸

هرکس به‌عنوان شريک ضامن در شرکت نسبى موجودى داخل شود به نسبت سرمايه‌اى که در شرکت مى‌گذارد مسئول قروضى هم خواهد بود که شرکت قبل از ورود او داشته اعم از اينکه در اسم شرکت تغييرى داده شده يا نشده باشد.


قرار شرکاء برخلاف اين ترتيب نسبت به اشخاص ثالث اثر ندارد.

مادهٔ ۱۸۹

مفاد مادهٔ ۱۲۶ - (جز مسئوليت شرکاء که به نسبت سرمايه آنها است) و مواد ۱۲۷ تا ۱۳۶ در شرکت‌هاى نسبى نيز جارى است.