مادهٔ ۱۲۸

ورشکستگى شرکت ملازمه قانونى با ورشکستگى شرکاء و ورشکستگى بعضى از شرکاء ملازمه قانونى با ورشکستگى شرکت ندارد.

مادهٔ ۱۲۹

طلبکاران شخصى شرکاء حق ندارند طلب خود را از دارائى شرکت تأمين يا وصول کنند ولى مى‌توانند نسبت به سهميه مديون خود از منافع شرکت يا سهمى که در صورت انحلال شرکت ممکن است به مديون مزبور تعلق گيرد هر اقدام قانونى که مقتضى باشد به‌عمل آورند.


طلبکاران شخصى شرکاء در صورتى‌که نتوانسته‌ باشند طلب خود را از دارائى شخصى مديون خود وصول کنند و سهم مديون از منافع شرکت کافى براى تأديه طلب آنها نباشد مى‌توانند انحلال شرکت را تقاضا نمايند (اعم از اينکه شرکت براى مدت محدود يا غير محدود تشکيل شده باشد) مشروط بر اينکه لااقل شش ماه قبل قصد خود را به‌وسيله اظهارنامه رسمى به اطلاع شرکت رسانيده باشند در اين‌صورت شرکت يا بعضى از شرکاء مى‌توانند مادام که حکم نهائى انحلال صادر نشده با تأديه طلب دائنين مزبور تا حد دارائى مديون در شرکت يا با جلب رضايت آنان به طريق ديگر از انحلال شرکت جلوگيرى کنند.

مادهٔ ۱۳۰

نه مديون شرکت مى‌تواند در مقابل طلبى که ممکن است از يکى از شرکاء داشته باشد استناد به تهاتر کند نه خود شريک مى‌تواند در مقابل قرضى که ممکن است طلبکار او به شرکت داشته باشد به تهاتر استناد نمايد مع‌‌ذلک کسى که طلبکار شرکت و مديون به يکى از شرکاء بوده و پس از انحلال شرکت طلب اولاً وصول مانده در مقابل آن شريک حق استناد به تهاتر خواهد داشت.

مادهٔ ۱۳۱

در صورت ورشکستگى يکى از شرکاء و هم‌چنين در صورتى‌که يکى از طلبکاران شخصى يکى از شرکاء به‌موجب مادهٔ ۱۲۹ انحلال شرکت را تقاضا کرد ساير شرکاء مى‌توانند سهمى آن شرکت را از دارائى شرکت نقداً تأديه کرده و او را از شرکت خارج کنند.

مادهٔ ۱۳۲

اگر در نتيجه ضررهاى وارده سهم‌الشرکه شرکاء کم شود مادام‌که اين کمبود جبران نشده تأديه هر نوع منفعت به شرکاء ممنوع است.

مادهٔ ۱۳۳

جز در مورد فوق هيچ‌يک از شرکاء را شرکت نمى‌تواند به تکميل سرمايه‌اى که به‌علت ضررهاى وارده کم شده است ملزم کرده و يا او را مجبور نمايد بيش از آنچه که در شرکتنامه مقرر شده است به شرکت سرمايه دهد.

مادهٔ ۱۳۴

هيچ شريکى نمى‌تواند بدون رضايت ساير شرکاء (به حساب شخصى خود يا به حساب شخص ثالث) تجارتى از نوع تجارت شرکت نموده و يا به‌عنوان شريک ضامن يا شريک با مسئوليت محدود در شرکت ديگرى که نظير آن تجارت را دارد داخل شود.

مادهٔ ۱۳۵

هر شرکت تضامنى مى‌تواند با تصويب تمام شرکاء به شرکت سهامى مبدل گردد در اين‌صورت رعايت تمام مقررات راجعه به شرکت سهامى حتمى است.

مادهٔ ۱۳۶

شرکت تضامنى در موارد ذيل منحل مى‌شود:


۱. در مورد فقرات ۱-۲-۳ مادهٔ ۹۳.


۲. در صورت تراضى تمام شرکاء.


۳. در صورتى‌که يکى از شرکاء به‌دلايلى انحلال شرکت را از محکمه تقاضا نمايد و محکمه آن دلايل را موجه دانسته و حکم به انحلال بدهد.


۴. در صورتى‌که يکى از شرکاء به‌دلايلى انحلال شرکت را از محکمه تقاضا نمايد و محکمه آن دلايل را موجه دانسته و حکم به انحلال بدهد.


۵. در صورت فسخ يکى از شرکاء مطابق مادهٔ ۱۳۷.


۶. در صورت ورشکستگى يکى از شرکاء مطابق مادهٔ ۱۳۸.


۷. در صورت فوت يا محجوريت يکى از شرکاء مطابق مواد ۱۳۹ و ۱۴۰.


تبصره:

در مورد بند (۳) هرگاه دلايل انحلال منحصراً مربوط به شريک يا شرکاء معينى باشد محکمه مى‌تواند به تقاضاى ساير شرکاء به‌جاى انحلال حکم اخراج آن شريک يا شرکاء معين را بدهد.

مادهٔ ۱۳۷

فسخ شرکت در صورتى ممکن است که در اساسنامه اين حق از شرکاء سلب نشده و ناشى از قصد اضرار نباشد - تقاضاى فسخ بايد شش ماه قبل از فسخ کتباً به شرکاء اعلام شود.


اگر موافق اساسنامه بايد سال به سال به حساب شرکت رسيدگى شود فسخ در موقع ختم محاسبه ساليانه به‌عمل مى‌آيد.

مادهٔ ۱۳۸

در مورد ورشکستگى يکى از شرکاء انحلال وقتى صورت مى‌گيرد که مدير تصفيه کتباً تقاضاى انحلال شرکت را نموده و از تقاضاى مزبور شش ماه گذشته و شرکت مدير تصفيه را از تقاضاى انحلال منصرف نکرده باشد.

مادهٔ ۱۳۹

در صورت فوت يکى از شرکاء بقاء شرکت موقوف به رضايت ساير شرکاء و قائم‌مقام متوفى خواهد بود - اگر ساير شرکاء به بقاء شرکت تصميم نموده باشند قائم‌مقام متوفى بايد در مدت يک ماه از تاريخ فوت رضايت يا عدم رضايت خود را راجع به بقاء شرکت کتباً اعلام نمايد در صورتى‌که قائم‌مقام متوفى رضايت خود را اعلام نمود نسبت به اعمال شرکت در مدت مزبور از نفع و ضرر شريک خواهد بود ولى در صورت اعلام عدم رضايت در منافع حاصله در مدت مذکور شريک بوده و نسبت به ضرر آن مدت سهيم نخواهد بود.


سکوت تا انقضاء يک ماه در حکم اعلام رضايت است.

مادهٔ ۱۴۰

در مورد محجوريت يکى از شرکاء مطابق مدلول مادهٔ فوق عمل خواهد شد.