ستونِ مقررات هر تأسيس حقوقى را اساسنامه مى‌نامند. اساسنامه سندى رسمى است که هدف، اصول، ارکان، شرايط اعضاء و طرز کار يک سازمان را معين مى‌سازد (همان؛ ص ۱۲۶.). ايجاد هر مؤسسه حقوقى مانند مؤسسات آموزشي، شرکت‌هاى مختلف و انجمن‌هاى خيريه، مستلزم داشتن اساسنامه است.


در وزارت آموزش و پرورش اساسنامه‌هاى مؤسسات آموزشى تا پايان دورهٔ متوسطه بايد به تصويب شوراى عالى آموزش و پرورش برسد. اساسنامهٔ مؤسسات آموزشى دوره‌هاى آموزش عالي، معمولاً در ”شوراى عالى انقلاب فرهنگي“ يا مراجعى که قانون معين مى‌کند به تصويب مى‌رسد. بعضى از اساسنامه‌هاى مهم در وزارت آموزش و پرورش که به تصويب شوراى عالى آموزش و پرورش رسيده است عبارتند از:


- اساسنامهٔ تأسيس آموزشگاه‌هاى حرفه‌اى مقدماتى (مصوب ۱۱/۴/۱۳۵۱).


- اساسنامه دانشسراهاى روستائى (مصوب ۲۲/۴/۱۳۵۱).


- اساسنامه دانشسراهاى راهنمائى تحصيلى (مصوب ۲۹/۶/۱۳۴۹).


- اساسنامه مرکز آموزش از راه مکاتبه (مصوب ۴/۱۱/۱۳۵۱).


- اساسنامه اجرائى نظام آموزش بزرگسالان (مصوب ۱۷/۴/۱۳۵۲).


- اساسنامه انجمن اولياء و مربيان (مصوب ۱۳۶۰).


- اساسنامه دانشسراهاى تربيت‌معلم (مصوب ۳/۱۲/۱۳۶۲).


در شوراى عالى انقلاب فرهنگى اساسنامه‌هاى متعددى به‌ تصويب رسيده است، از جمله:


- اساسنامه دانشگاه تربيت‌مدرس (مصوب ۲۱/۵/۱۳۶۵).


- اساسنامه دانشگاه نيمه حضورى و آموزش از راه دور (مصوب ۲۷/۸/۱۳۶۵ و ۲۵/۹/۱۳۶۵).


- اساسنامه انجمن آثار و مفاخر فرهنگى (مصوب ۳/۶/۱۳۶۶ و ۲۱/۷/۱۳۶۶).


- اساسنامه دانشگاه آزاد اسلامى (مصوب ۷/۱۱/۶۵، ۳۱/۷/۶۶، ۲۱/۷/۶۶ و ۱۲/۸/۶۶).


- اساسنامه سازمان مطالعه و تدوين کتب علوم انسانى دانشگاه‌ها (سمت) (مصوب ۶/۵/۱۳۶۴).


- اساسنامه سازمان ملى پرورش استعدادهاى درخشان (مصوب ۲۲/۳/۶۷).


- اساسنامه سازمان آموزش و پرورش استثنائى (مصوب ۲۹/۵/۱۳۷۵).


- اساسنامه دبيرستان شبانه‌روزى وابسته به مجتمع آموزش عالى ياسوج (مصوب ۵/۲/۱۳۷۵).