روش تحقيق

براى مطالعهٔ يک منطقه از لحاظ فرسايش بايد تمام عوامل در فرسايش دقيقاً مورد مطالعه قرار گيرند.


در مرحله اول شناخت عوامل مهم فرسايشى که عبارت است از: زمين‌شناسى سطحى يا سازندهاى زمين‌شناسي، خاک‌شناسي، عامل آب و هوا، رواناب، پستى و بلندى (شيب)، پوشش سطح زمين، نحوه استفاده از زمين، وضعيت فعلى فرسايش در سطح حوضه و فرسايش رودخانه‌اي، مورد بررسى قرار گرفته‌اند.


در مرحله بعد تأثير اين عوامل بر ژئومرفولوژى حوضه بر اساس دو روش کمّى و کيفى مطالعه شده است. با مطالعات ژئومرفولوى و استفاده ازنقشه‌هاى زمين‌شناسى و توپوگرافى و کارهاى ميدانى بر اساس سيستم‌هاى مختلف فرسايش، واحدهائى تعيين‌شده و عوارض ايجادشده به تيپ‌ها، و هر تيپ بر مبناى عوامل توپوگرافى به اجزاءِ کوچک‌ترى به‌نام واحد کارى تقسيم شده است. بدين‌ترتيب، سيستم فرسايش در زير واحدها مورد تفسير قرار گرفته‌اند. پس از انجام مطالعات پايه و به‌دست آوردن اطلاعات لازم، با استفاده از مدل پسياک اصلاح‌شده، نقش ۹ عامل مؤثر در فرسايش مورد بررسى قرار گرفته است و با استفاده از فرمول‌هائى که در اين مدل موجود است براى هر عامل فرسايش ارزشى قائل شده‌ايم و بدين‌ترتيب با اين مدل، مطالعات کمّى انجام گرفته است.


با مطالعه ژئومرفولوژى کيفى و تهيه نقشهٔ حساسيت به فرسايش و اشکال فرسايش، مناطق حساس به فرسايش و کيفيت فرسايش در سطح حوضه مشخص شده است.

موقعيت و وسعت منطقهٔ مورد مطالعه

حوضه آبريز رودخانه چيخواب يکى از زير حوضه‌هاى اصلى رودخانه دوبرج است که در نهايت به رودخانه مزبور و به‌دشت منتهى مى‌شود (نقشهٔ موقعيت آبخيز چيخواب نسبت به کشور، استان، شهرستان). اين منطقه بين عرض‌هاى جغرافيائى ۱۵ - ۳۲ درجه تا ۳۰ - ۳۲ درجه شمالى و طول‌هاى جغرافيائى ۳۰ - ۴۷ درجه تا ۴۵ - ۴۷ درجه شرقى قرار گرفته است.


مساحت حوضه، ۶۲۳ کيلومتر مربع مى‌باشد. ارتفاع بلندترين نقطه ۱۴۴۴ متر در کوه کاسه‌ماسى و محل پست‌ترين نقطه با ارتفاع ۱۰۰ متر در پل چيخواب در جاده ارتفاعى انديمشک - دهلران واقع شده است.



موقعيت آبخيز چيخواب نسبت به کشور، استان، شهرستان