پديده تعاون در جامعه روستائى ايران تاريخى ديرينه دارد و به‌صورت سنتى از قديمظالايام بين کشاورزان معمول بوده است. در ادوار متفاوت تاريخى و متناسب با جامعه روستائي، سازمان‌هاى سنتى جمعى و در امر توليد و تأسيسات مشترک در روستاها و ويژگى‌هاى جامعه‌سنتى بوده است. تعاون سنتى ايران آميخته با خلقيات مردم بوده و مفاهيم و مضامين آن در فرهنگ کشور محفوظ است. نظام تعاون جديد در دهه‌هاى اخير مبتنى بر فرهنگ جديد و معيار الگوهاى مغرب‌زمين در روستاهاى ايران پديدار شده و بعد از اصلاحات ارضى نيز با آهنگى سريع گسترش يافته است. تعاونى‌ها در فضاى روستائى کشور با مسائل و مشکلات اجرائى گوناگون روبه‌رو مى‌باشند که اين مسائل و مشکلات و روبه‌رو شدن با واقعيات در اتخاذ تدابير منطقى براى بهبود کيفيت فعاليت‌هاى تعاونى‌هاى روستائى و به‌طور کلى به آينده تعاون در ايران کمک نموده است و مى‌تواند در پيشرفت تعاونى ما را يارى بخشد.