اقتصاد روستائى جنبه‌هاى مادى ساکنان روستا را دربر مى‌گيرد و شامل کليه فعاليت‌هاى اقتصادى است که نيازهاى مادى روستائيان را تأمين مى‌نمايد. طبيعى است که در ايران به‌علت تنوع در محيط‌هاى روستائى و تفاوت در توان‌هاى محيطي، فعاليت‌هاى اقتصادى در کليه روستاها يکسان نمى‌باشد و اين فعاليت‌ها اغلب از روستائى به روستاى ديگر تفاوت مى‌پذيرد. به‌طور کلى فعاليت‌هاى اقتصادى روستاها در سه محور اصلى کشاورزي، صنعت و خدمات قرار دارد که هر کدام محتاج بحث ويژه خود است و صور گسترده آن به شکل زير مى‌باشد.


۱. کشاورزى

- زاراعت

- باغدارى

- بهره‌بردارى از جنگل و علفزارها

- دامدارى

- صيد و شکار


۲.صنايع

- صنايع روستائى

- صنايع دستى

- خدمات