اقتصاد روستائى يکى از شاخه‌هاى عمده جغرافيائى اقتصادى محسوب مى‌گردد. اصطلاح جغرافياى اقتصادى در ادبيات جغرافيائى بسيار ريشه‌دار و با سابقه است. جغرافياى اقتصادى به مبانى در علم جغرافيا و اقتصاد متکى است در نتيجه توليد، توزيع و مصرف در محيط جغرافيائى توجيه مى‌نمايد.


اقتصاد روستائى که از يک سو به روستا تکيه داشته و از سوى ديگر مسائل اقتصادى حادث بر محيط روستا را شامل مى‌گردد مى‌تواند از مباحث اساسى جغرافياى اقتصادى به‌ حساب آيد.


اقتصاد روستائى يک سلسله فعاليت‌هاى اقتصادى است که در محيط ده انجام مى‌شود، بنابراين هر فعاليتى که در محيط روستا انجام شده که روستائى از آن متمتع گردد در حيطه اقتصاد روستائى قرار مى‌گيرد، چون اغلب روستاها از ديرگاه محل توليد محصولات کشاورزى بوده‌اند، بنابراين درصد بالائى از معيشت روستائيان در رابطه با بهره‌کشى از زمين قرار دارد. بدين جهت به‌علت وجود وجوه اشتراک اقتصاد روستائى و اقتصاد کشاورزى گاهى اين دو واژه به‌جاى يکديگر به‌کار برده مى‌شوند و حال اينکه دو مفهوم کاملاً متمايز هستند. اقتصاد کشاورزى صرفاً شامل کليه فعاليت‌هاى اقتصادى وابسته به بخش کشاورزى در سطح ملى است و يا به‌عبارت ديگر اقتصاد کشاورزى شامل کليه فعاليت‌هاى بخش کشاورزى است که براساس سرمايه‌گذارى‌هاى بخش خصوصى و يا دولتى در محيط‌هاى مستعد انجام مى‌شود و حال اينکه اقتصاد روستائى شامل کليه فعاليت‌هائى است که در محيط روستا اعم از کشاورزى و يا غيرکشاورزى به‌منظور تأمين معاش روستائيان صورت مى‌گيرد، به‌عبارت ديگر اقتصاد روستائى کليه مبانى اقتصادى خانوار روستائي، اعم از زراعي، صنعتى و غيره را دربر مى‌گيرد. در اينجا بايد متذکر شد که اصطلاح خانوار روستائى که در تعريف اقتصاد روستائى به‌کار رفته به کليه ساکنان روستا داراى فعاليت‌هاى غيرکشاورزى باشند که معمولاً خوش‌نشينان را شامل مى‌گردند که اين گروه از روستائيان اغلب در امور خدماتى و صنعتى روستاها فعاليت دارند.


- خدمات:

در گذشته درآمدهاى متفرقه در محيط‌‌هاى روستائى بسيار محدود و اندک بوده است ولى در سال‌هاى اخير به‌علت توسعه خدمات در روستاها منابع متعدد درآمدى در روستاها و نواحى روستائى به‌وجود آمده که روستائيان از اين درآمدها متمتع مى‌گردند. منابعى که روستائيان از آنها بهره‌مند مى‌شوند و بخشى از اقتصاد روستا به آن وابستگى پيدا مى‌کند در گروه خدمات، و بهره‌بردارى از معادن مى‌توانند قرار گيرند، بايد به اين نکته اشاره نمود که اگر چه خوش‌نشينان گروه اصلى از ساکنان روستاها هستند که درآمدشان مبتنى بر اين دو گروه خدمات و بهره‌بردارى از معادن مى‌باشد ولى صاحب تسقان نيز اغلب سهمى از اين درآمدها را دارند.